Mundua bisore baten atzetik

Erabakia

2011-11-21T08:30:00.004+01:00

Urte eta erdiko bizitza duen blog honetan, hainbat eta hainbat sarrera idatzi ostean, honakoa ez dakit nola hasi eta hare gutxiago, nola azaldu hartu berri dudan erabakia, baina ea...

Blog bat aurrera ateratzea, ez da dirudien bezain lan erraza: idatziko duzunari buruz pentsatu, informazioa bilatu, argitaratzeko egun eta ordu egokienak zein diren aztertu, planifikatu, sarrerak idatzi, sare sozialen bidez ezagutzera eraman, irakurleak erakarri... astean hainbat ordu suposatzen dituen lana da. Eta lan hau, bikoiztu egiten da blog bakarra ez, eta bi direnean aurrera atera nahi dituzunak.

Blog hau ireki nuen egunean, argazkilaritza eta bidaiei buruz idatziko nuen txokoaren ideiarekin zabaldu nuen. Baina betiko moduan, betidanik euskaldunok dugun erronkarekin aurkitu nintzen: ze hizkuntzatan idatzi? Garbi dago, gazteleraz idatziz gero, irakurle gehiagok hartu dezaketela parte, baina nire hizkuntza euskara da, eta atsegin dut euskaraz hitz egin, idatzi, eta baita nire zaletasunak partekatzea ere. Itzultzaile on baten bila hasi nintzen interneten, banderatxo bati klik eginez, nahi duzun hizkuntzatan irakurri dezakezun horietakoa. Zoritxarrez, nire bilaketak ez zuen emaitza onik jaso. Ingelerara, Frantsesera edota Gaztelerara itzultzeko milaka herraminta aurkitu nituen, baina bat bera ere ez euskerarekin erabil zitekeenik. Gaur egun, oraindik ez dut ulertzen zergaitik ez dagoen itzultzaile arrunt bat bada ere, euskaldunontzat.

Nire bilaketaren emaitza eskasaren ondorioz, bi blog irekitzea erabaki nuen. Bietan berdina idatziko nuen, ezberdintasun bakarra, bata gazteleraz eta bestea euskeraz izango zela. Eta halaxe hasi nuen nire blogger-idazle ibilbidea, sarrerak idatzi eta hitzulketak eginez. Garbi zegoen, gaztelerazkoak askoz ere arrakasta haundiagoa izango zuela, baina ez nuen uste euskeraz horren gutxi irakurriko zenik. Beraz, lan bikoitza "alferrik" egiten hari naizelaren sentipena daukat, eta denbora gehiago eskeini beharko nieken lanetan erabili nahi nituzke ordu horiek. Hori dela eta, blog hau bertan behera uztearen erabakia hartu behar izan dut, nire ibilbide profesionalean erosoago aurrera jarraitzeko eta mahai gainean ditudan proiektu berrietan burubelarri lanean jartzeko. Ez dut ziurtatzen behin betiko erabakia denik, agian aurrerago denbora libre gehiagoz goza dezakedanean itzulketa lanetara bueltatu ninteke, baina oraingoz, ezinezkoa zait.

Ulertuko duzuelakoan, El Mundo a traves de un Visor gaztelerazko blogean espero zaituztet. Eskerrik asko hor egoteagatik eta laster arte.

168. Gonzalo Iza argazkilariari elkarrizketa

2011-11-14T09:57:00.000+01:00

Gonzalo Iza, Zumarragan jaio zen orain dela 27 urte. "chalo84" bezala ezagutarazten da interneten nabigatzen hasi zenetik eta modu honetan aurkituko duzue Facebook, Twitter eta Flickr bezalako sare sozialetan, baita pasa den urtarrilak 1-etik dirauen "Una foto por dia" proiektuaren blogean ere. Informatika, diseinu grafiko eta argazkilaritzako teknikoa da. Gaur egun, Zumarragako Ospitalean diardu informatika sailean lanean baina ahal den neurrian, kamera eskutan duela ikusiko duzue sarritan.

2 hilabete baino gutxiago falta dira "Una foto por dia" proiektua amaitzeko. Zer sentitzen da ia urtebetez zure bizitza argazkien bidez sarean erakusten igaro ostean?

Sentipen onak dira guztiak. "Una foto por dia" proiektuari esker argazkilaritzaren beste aurpegi batekin aurkitu naiz. Oso "erraza" da argazki polit bat egitea atzerrira joaten zarenean, ikusten duzun guztia berria bait da, zure kamerarekin zoaz, oporretan zaude eta guztia beste modu batean ikusten duzu. Baina etxean gelditzen zaren egun horietan, parrandatik bueltatu eta argazki bat egin behar baldin baduzu, asko landu behar da irudimena zerbait argitaragarria egiteko.

Gainera, DV-ko sariei esker (blog hoberena eta ikusleen saria), ate asko ireki zaizkit eta beste hainbat proiektutan parte hartu ahal izan dut, eta ez zen posible izango honengatik izan ez balitz.

Zer suposatu du zuretzat proiektu honek? Zer eman dizu?

Argazkilaritza beste modu baten ikusten dut orain. Lehen asko ematen nion botoiari (rafagaz ere) argazki bat lortzeko; orain berriz, nahiago dut argazki arrunt bat bilatu eta landu. Orduak pasa ditut argazkiak egiten, goiz jaiki naiz, egunsentirarte gelditu naiz... gauza pentsaezinak egiten ditu urte batek.

Nola laburtzen da eguna argazki bakar baten?

Egunaren arabera. Lehen esaten nuen moduan, oporretara baldin bazoaz eta gustoko lekuren bat argitaratzerik baduzu, ibilaldiren bat, hemendik gelditzen baldin bazara lagunekin barbakoa egiten... erreza da. Egun batzuetan 20 argazki igoko nituzke eta beste egun batzuetan bakar bat aurkitu ezinik ibiltzen naiz.

Oso konstantea izan behar da horrelako proiektu bat aurrera ateratzeko. Gogorra da?

Oraingoz ez. Ikasten zoazenaren arabera da. Niri oso ondo datorkit baina egia da egun batzutan zaila dela. Egun bat edo bestetan blogera igo ez baldin badut gainera kanpoan egon naizelako, bada jendea argazkirik igo ez dudala ohartarazten nauena... Kontrolpean nago!

Proiektu guztitik, zein da gustukoen duzun argazkia?

Dudarik gabe 243/365 egunekoa. Betidanik amestu dut tximisten argazkiak egitearekin baina ez nuen sekula lortu. Proiektuari esker Maiatzeko ekaitz baten harrapatu ahal izan nituen batzuk baina Abuztuak 31ko argazki honek guztia du. Zorte txarrez hasi zen guztia argazki honetan bihurtu zen. Baditut gustoko gehiago ere bai teknikoki edo esan nahi dutenagatik. Nire TOP 10-a etiketa honekin gordetzen dut.

Baduzu proiekturik buruan "Una foto por dia" amaitzean hasteko?

Beste blog bat irekitzekotan nago, honek kaduzitate data bait du. Abenduak 31an amaitu eta Urtarrilak 1-ean proiektu guztiaren datuen sarrera bat igoko dut. Orain, nire bizitza guztiko argazkiak igo ditzazkedan beste bat prestatu nahi dut eta batez ere azken urte honetakoak, eguneko argazki bakarra igo ahal izan dudanez, asko gordeta gelditu baitira.

Jendea animatuko zenuke horrelako zerbait egitera?

Dudarik gabe. Horrelako beste hainbat proiektu ezberdin daude, agian hau da gogorrena baina, hilabete baten, 100 argazki, edota 52 astetakoak ere egin daitezke. Ezberdin asko daude eta ehundaka konbinaketa.

Hauxe izan da guztia Gonzalo. Eskerrik asko eta zorte on!

Gonzalo, "Una foto por dia" blogean, Facebooken, bere web pertsonalean, Twitterren eta Flickrren jarrai dezakezue.

167. Argazkilaritza txistea

2011-11-11T09:19:00.000+01:00

Gazteleraz: ¿Cuál es el colmo de un fotógrafo?
Que sea negativo y su vida sea un rollo.

166. Uholdeak Azpeitian

2011-11-08T08:33:00.000+01:00

Gutxien espero duzunean, albistea etxe aurrean aurkitzen duzu. Horixe da gipuzkoar gehienoi gertatu zaiguna pasa den astebukaeran. 2 egunetan bakarrik, 2 hilabetetan egin ez dituen euri zaparradak bota ditu, eta ondorioa, honakoa da:

165. Esaldi bidaiaria

2011-11-04T09:12:00.000+01:00

"Bidaiatzen denbora gehiegi igarotzen duenak, bere herrian atzerritar bihurtzen da".

- René Descartes -

164. WALLPAPERRA Baiona

2011-11-01T09:22:00.000+01:00

Eta iritsi da azaroa! Pasa den astebukaerako ordu aldaketara ohitzen goazen heinean, egunak gero eta ilunagoak dira, eguzkia azkarrago ezkutatzen da, eta egunak tristeagoak dirudite... baina alde ona ere atera beharko diogu honi. Oraindik neguko hotzak egiten ez dituenez, iluntzea baino zertxobait lehenago kalera irteten saiatu gaitezke, ordu urdina aprobetxatuz argazkiak egiteko. Oso gogoko dudan teknika da, argiak erabat ligatzen diren eguneko momentu gutxietariko bat delako, eta argazkiak oso koloretsuak gelditzen dira.

Hilabete hontako wallpaperraren argazkia Baiona Ttipiari dagokio, eta sarritan blog hontan esan dudan moduan, argazkilariek eta bidaiariek noiz edo noiz bisitatu beharko luketen lekua da.

163. Urriko sarrerarik hoberenak argazkilaritza eta bidaiei buruz

2011-10-31T08:26:00.000+01:00

Hauek dira argazkilaritza eta bidaiei buruz irakurri ditudan sarrerarik hoberenak hilabete hontan:

162. ERREZETA BIDAIARIA Tortita amerikarrak

2011-10-27T08:49:00.000+02:00

Hilabete hontako errezeta bidaiarian Estatu Batuetara bueltatuko gara. Zenbat pelikuletan ikusi ote ditugu amerikarrak sekulako itxura duten tortitak gosaltzen? Ba osagai gutxi batzuk erabiliz, 10 minututan prest daude. Aurrera beraz.

TORTITA AMERIKARRAK

Osagaiak:

Arrautza 1
Edalontzi 1 irin
Edalontzi 1/2 esne
2 koilarakadatxo lebadura
5 koilarakadatxo azukre
Mantekilla

Nahastu ondo arrautza, irina, esnea, lebadura eta azukrea batidorarekin. Minutu batzuk utzi eta bitartean zartaia berotzen jarriko dugu mantekilla pixkatekin. Berotzen denean, nahasketaren koilarakada bat frijitzen jarriko dugu bi aldetatik, eta berdina errepikatuko dugu tortita bakoitzarekin. Frijitu ta gero, mantekilla, nata edo txokolatez estal ditzakegu.

Beraz badakizue, biharko gosarirako hementxe duzue errezeta goxo eta errez bat. On egin!

161. Loo-tséren esaldi bidaiaria

2011-10-24T15:43:00.000+02:00

"1000 milladun bidaia lehenengo pausotik hasten da".

Loo-tsé.

160. Egutegia 2012

2011-10-18T11:57:00.000+02:00

Salgai dago iada 2012rako egutegi bidaiaria!

Aurreikusteko:

159. Argazkiak mugitu gabe egiteko aholku batzuk

2011-10-17T11:33:00.000+02:00

Orain dela egun batzuk, lagun batek kamera reflex bat erosi zuela komentatu zidan eta argazki batzuk egitera joan zen ilunabarrean. Zoritxarrez ordea, argazki guztiak ilunak eta mugituta irteten zitzaizkion.

Kamera saltzaileek megapixel askoko kamera batekin ikaragarrizko argazkiak egin ditzazkegula konbentzitu nahi gaituzten arren, hau ez da guztiz egia, klik egin aurretik puntu batzuk kontuan hartzen ez baldin baditugu.

Ez da arraroa ilunabarrean argazkiak ilunak eta mugituta irtetea. Hala ere, honako aholku hauek kontuan izanez gero, kamera saltzaileak zin egiten zizuen argazki horiek egiteko pauso bat aurrera emango duzue.

* Erabili tripodea paisaietan. Gainera honek, zure sormena landuko du eta exposizio luzeak bezalako efektuak lor ditzakezu

* Erabili flasha leku itxietan. Gomendagarria da ere, aurpegiei argazkiak egin behar ditugunean erabiltzea, izpi xume batekin, argazkiak argitasunean eta kolorean irabaziko du.

* Ez baldin badugu ez flash eta ez tripoderik, saiatu ez mugitzen eta ez hartu arnasik klik egiteko orduan. Kamera edozein euskarritan ere jarri dezakegu, edo nahi izanez gero, lurrean bertan ikuspuntu ezberdinak lantzeko.

158. Jeroen Swolfs argazki kazetari eta bidaiariari elkarrizketa

2011-10-15T19:06:00.000+02:00

Hilabete hontako elkarrizketa, Jeroen Swolfs -i egin diogu, argazkilari eta bidaiari holandarra, eta ziurrenik bat baino gehiagok inbiria sentituko du "Streets of the World" proiektuan burubelarri dabilela irakurtzean.

Jeroen, The Haguen jaio zen, 1874an. Ikasketak Photo Academy Amsterdamen amaitu ostean, argazkilari freelance lanetan hasi zen.

Munduko hainbat txokotara bidaiatzen hasi zen, gai politiko eta sozialen inguruan, Serbia eta Ekialdeko Europara. De Volkskrant, Rijksmuseum Amsterdam, Rabobank Foundation, Volkskrant Magazine, Amsterdam Weekly eta The X pat Journalentzat egin du lan besteak beste. Gaur egun "Streets of the World" proiektuan hari da lanean, honek 5 urtez munduko hiriburu guztiei argazkiak egitea datza. 2011ko Maiatzean, National Geographic-ek Jeroenek Asian jasotako istorio eta argazkien liburu bat kaleratu zuen (oraingoz holandarrez bakarrik dago salgai).

Argazkilaritza eta bidaiez gain, Jeroenek, snowboard, urpekaritza... bezalako kirolak praktikatzea atsegin duela azaltzen digu. Baita gitarra eta armonika jotzea ere.

"Streets of the World" 5 urtez munduko hiriburu guztiei argazkiak egitean datza. Nola planifikatzen da horrelako bidai luze bat?

Bidaia 3 zatitan banatzen da. Lehengoa Asia da, ia amaitua dut. Bigarrena Amerika, oraintxe bertan nabil. Eta hirugarrena, luzeena eta zailena izango da, Europa, Afrika eta Ekialde Erdia. Lurraldeak bisitatzeko ordena, bertan nagoenean erabakitzen dut.

Esaiguzu nola izan zen proiektuari hasera eman zenion lehenengo eguna. Nola hasi ziñen?

Galdera ona. Oso ondo gogoratzen dut. Bangkokera bidaiatu nuen, nahiko ondo ezagutzen dut. Iritsi nintzenean, alokatutako apartamenduko eserlekuan jarri eta 5 urtez eramango dudan maleta txikiari begira jarri nintzen. Kanpoko zarata eta zoro baten moduan izerdia botatzen nuen bitartean, honakoa esan nion neure buruari: "Ze demontre sartuko dut nik orain hemen?"

Zeintzuk dira zailtasun handienak?

Bakarrik egotea denbora luzez uste dut. Familia eta lagunen falta. Eta bikoterik ezin izatea. Hala ere, merezi du.

Eta zure bizipen hoberenak?

Jende jatorra ezagutzea bidean. Eta leku ederrak. Oso pozik sentitzen naiz hau bizi ahal izateko aukera dudalako.

Zein da gehien txunditu zaituen lurraldea? Eta ezagutzeko irrikaz zaudena?

Hala nola, lurralde "txarrak" dira gehien txunditu nautenak. Ipar Korea, Ruanda edota Libano bezain ospe txarra duten lurraldeak gehienbat. Txoko hauetan egin ditut lagunik hoberenak. Beti, leku hauei buruzko guztia dakigula uste dugu, baina geure kabuz bertara bidaiatzen badugu, oso gauza ezberdinak eta askotan, uste baino askoz hobeak aurkituko ditugu. Baina gehien gustatu zaidana esan beharko banu, Tuvalu aukeratuko nuke. Begiratu interneten eta ikusiko duzu zergaitik aukeratu dudan. Butan ezagutzeko ikaragarrizko gogoak ditut.

5 urteren ostean, proiektua amaituko duzu. Ba al duzu beste proiekturik buruan edota nahiago duzu merezitako opor batzuk hartzea etxean deskantsatzeko?

Hiru bat ideia dauzkat proiktua amaitzean garatzeko. Baina uste dut, denboraldi bat hartuko dudala proiektua guztiz amaitzeko eta oraingo bidaia amaitzean ere deskantsu txiki bat hartuko dut. Beraz, ez dakit noiz hasiko naizen. Deskantsatu? Uste dut bidaiatzeak deskantsatu erlaxatzen zaituela. Agian gorputza ez, baina burua erlaxatzen du.

"Streets of the world" proiektua jarraitzeko Twitter, Facebook, Youtube edota bere Web bidez egin dezakezue.

157. Timelapsea

2011-10-11T09:22:00.000+02:00

156. Urederra

2011-10-08T11:12:00.000+02:00

Nahiz eta iada udazkenean gauden, para bat aste gelditzen dira oraindik gure lurraldeetako basoak kolorez gainezka jantzi daitezen, pixkanaka hostoak erori eta negura sartu baino lehen.

Urederra udazkenean bisitatu nuen aldi hartatik, erabat maitemindu nintzen txoko hontaz. Urteko edozein sasoitan miragarria iruditzen bazaigu, pentsa gure erretina ze kolore kopuru jasotzera irits daitekeen hosto laranjak erreka urdinera erortzen ikustean.

Urederrara joateko, hoberena Bakedanora autoz joatea da, Nafarroan, Herriko sarreran, parking bat dago eta bertan aparkatuko dugu. 2€ ordaindu behar direla jartzen du baina orain arte, ez dut sekula ikusi nori ordaindu behar zaion, beraz, astebukaera eta jaiegunetan bakarrik ordainduko delakoan nago.

Harrizko eta lorez apaindutako etxeen herria gurutzatuko dugu, errekaraino eramango gaituen bidera iristeko. Seinaleak jarraitu besterik ez dugu egin behar, ez dago galbiderik.

Ideia bat egin gaitezen, herritik jaiolekuraino 40 minutu daude gutxigorabehera oinez, baina errekara iristen garenean, hoberena geldialdiak egiten joatea da, sarrera honetako argazkietan erakusten dizkizuedan bezalako txokoetaz gozatzeko. Nire ustez, askoz erakargarriagoa da bidea, jaiolekua baino.

Argazkiak egiteko ideiarekin baldin bazoaz, momenturik hoberena egunsentiaren ostean da, goiza pasa ahala, nahigabeko argi eta itzal bortitzak sortuko baitira eguzki izpien ondorioz. Kontuan izan ere, hoberena aurreko egunetan euririk egin ez duenean joatea dela, bestela, ur asko aurkituko dugu eta honek, Urederrako hain bereizgarria den urdintasun hori estaltzen du.

155. Esaldi bidaiaria

2011-10-04T17:11:00.000+02:00

"Nik ez dut bidaiatzen edonora joatearren, joateagatik baizik. Bidaiatzearen ekintzagatik. Mugitzea da helburua".

Robert Louis Stevenson

154. Argazki erakusketa

2011-10-03T22:16:00.000+02:00

Gaurtik hasi eta Azaroak 14 arte, "Mundua bisore baten atzetik" argazki erakusketa ikusteko aukera izango duzue Zarauzko Itzala tabernan. Bertan Malta, Maroko, Finlandia, Londres edota Euskal Herrian bertan egindako bidaien argazki errekopilazio txiki bat ikusi ahal izango duzue. Ea gustokoa duzuen!!

153. WALLPAPERRA Urederra

2011-10-01T11:24:00.000+02:00

Iritsi gara Urrira eta hilabetero bezala, dagokion wallpaperrarekin gatoz. Hilabete hontako proposamena Urederra da, pasa den ekainean bezala. Hala ere, merezi du berriro ere Nafarroako txoko honetara gerturatzea, urriaren amaieran zuhaitzak udazkeneko kolorez eta ura hare urdinagoa nola jartzen den ikusteko.

Gogoratu, hilabetero zeuen posta elektronikoan wallpaperra jaso nahi duzuenok info@ainaragarcia.com bidez harpidetu zaitezketela.

152. Iraileko sarrerarik hoberenak argazkilaritza eta bidaiei buruz

2011-09-30T10:53:00.000+02:00

Hauek dira argazkilaritza eta bidaiei buruz irakurri ditudan sarrerarik hoberenak hilabete hontan:

151. Azken ordua Campeonasen argitaratutako argazkiari buruz

2011-09-29T14:13:00.000+02:00

Orain dela egun batzuk, Campeonasen baimenik gabe argitaratu zen Leire Olaberriaren argazkiari buruzko post bat idatzi nuen. Gaur goizean, Campeonaseko arduradunarekin hitz egin dut eta azkenik guztia zuzendu dela jakinarazi nahi dizuet. Azkenean, gaizkiulertu bat baino, argazkilarien eskubideei buruzko jakinduria falta izan da. Iritzia eskatzen ibili ziren gaiari buruz horrenbeste ez zekitenei eta agian hori izan da beraien errua, beraz, honek ikasteko balio izan diela ziurtatu didate eta azkenik, nire argazkia ordaintzea onartu dute. Behintzat, gauzak ongi egiteko eta akatsetatik ikasteko prest daudela dirudi eta horrek pozten nau. Eskerrik asko guztioi zuen laguntzagatik!!!

150. SAREAN KUXKUXEATZEN Argazkilaritza doinua

2011-09-29T10:41:00.000+02:00

149. DONUTS AMERIKARRAK

2011-09-27T09:08:00.000+02:00

Hilabete hontako Errezeta Bidaiaria ozeanoaren bestaldetik dator. Zenbat aldiz ikusi ote dugu Homer Simpson donuts zaporetsu hauek dastatzen!!! Ba jakin, oso errezeta erreza dela eta ordu bat baino gutxiagoan jateko prest daude. Beraz, hasi lanean!

DONUTS AMERIKARRAK

Osagaiak:

Irina.
Taza 1/2 azukre.
Gatz koilarakada bat.
Lebadura sobre bat.
Taza 1/2 ur.
2 arrautza.
2 koilarakada mantekilla.
Olioa.
Koloretako pinportak.
Txokolatea estaltzeko.

Nahastu bol haundi baten 2 baso irin, azukrea eta gatza. Gero, lebaduraz hautseztatuko dugu. Arrautzak eta mantekilla gehituko diogu. Mantekilla aurrez berotzen badugu hobe, likidoa denean hobeto nahasten da. Ura ere gehituko diogu nahasketari. Oso garrantzitsua!!! Orain eskuekin nahasten hasiko gara, beraz, ez litzateke gaizki etorriko norbaitek laguntzen badizue irina botaz zuek nahasketa egiten duzuen bitartean. Haseran sekulako hankasartzea egiten hari zarela dirudi baina irina bota ahala, nahasketa loditzen joango da eta eskuetan itsasten ez zaigun arte botako diogu irina. Hori bai, nahasketak leuna geratu behar du. Estali 15 minutuz. Berriro ere nahastu eskuekin. Rodilloaz zabaldu 2 zentimetrotako lodiera izan arte. Masa 5 - 8 zentimetro bitarteko zirkulutan zatituko dugu, erdian zulo batekin. Zartaia berotzen jarri su bajuan eta olio askorekin. Frijitu kolore pixkat hartu arte. Sukaldeko paperean utzi olioa xurgatu dezan. Txokolatea eta kolorezko pinportak gehitu eta hauxe da emaitza!

148. Argazkien lapurrak

2011-09-26T15:30:00.001+02:00

Zein erreza den argazkiak internet bidez deskargatzea. Eskuineko botoiari eman, "Irudia gorde..." eta lixto!

Baina jende askok kontuan hartzen ez duena garrantzirik gabeko argazki horrek atzetik duen lana da. Argazki hori egiteko argazkilariak hilero 254€ ordaindu behar ditu Babes Sozialean, 1500€ baino gehiago balio duten kamerak erabili, beste horrenbeste objetiboekin, flashak, tripode eta beharrezko beste hainbat material, 2 disko gogor gutxienez argazkiak gorde eta seguritate kopiak egiteko, ordenagailua, edizioko programak, automobila lokalizazioetara joateko, mantenimendu eta gasolinaren gastua gehituz... eta ez naiz hasiko lanbide honetan gertatzen diren ezuzteko amaiezinak aipatzen. Eta guzti hau, "klik" bati esker, internetera sarrera duen edonork, horrenbeste denbora, diru eta esfortzu erabili duzun argazki xume hori hartzeko.

Baina honen garrantzia ez da horrenbestekoa. Egileen eskubideak babesten dituzten legeak egon arren, gero eta gehiago dira zure lanaz probetxu egiten duten "profesionalak" eta komeni zaien erabilera ematen die. Harrapatzen dituzun arte.

Ez da lehenengo aldia, eta tamalez, ez da azkena izango ere hau gertatzen zaidala.

Irailak 17, larunbata. Campeonas kirol egunkarian nik egindako argazki bat ikusten dut. Argazkia, pasa den Ekainean, Leire Olaberriari Aizarnazabalgo Memorial Gervais lasterketan egindako bat da. "Behintzat izena aipatu dute" pentsatu nuen.

Argazkia klikatu eta hara non ikusten dudan, beraien logotipoa nire argazkian jarrita. Eta orduan pentsatu nuen: "Nola??? Inork ez dit baimenik eskatu argazki hau hemen jartzeko eta gutxi balitz beraientzat hartzen dute!"

Beraz, honako email hau bidali nien:

sábado 17 de septiembre de 2011 10:19

"Bueno dias,

Antes que nada, felicitarles por esta iniciativa de crear un medio para informar sobre las mujeres deportistas, creo que hacia falta.

Pero el motivo por el que me he puesto en contacto es por la foto de Leire Olaberria que publicaron ayer, 16 de septiembre: http://www.campeonas.com/blog/2011/09/16/leire-olaberria-competira-en-la-crono-del-mundial/ Soy la autora de la foto y en ningún momento nadie me ha solicitado los permisos necesarios para su publicación. Por un lado les agradezco que por lo menos hayan citado el nombre de la autora (muchos no hacen ni eso), pero vivo de la fotografía desde hace más de 4 años, de hacerlas y venderlas, y en los tiempos que corren, no me puedo permitir el lujo de cederlas gratuitamente para su publicación.
Por lo tanto, espero que entiendan que debo pedirles que me envien sus datos para la facturación."

Berehala jaso nuen erantzuna:

sábado 17 de septiembre de 2011 10:37

"Hola Ainara,
Pensamos que la fotografía pertenecía a www.noticiasdeguipuzcoa.com . Por eso se puso con la noticia. Sentimos el malentendido. La hemos quitado ( http://www.campeonas.com/blog/2011/09/16/leire-olaberria-competira-en-la-crono-del-mundial/ ) y si vuelve a pasar te pedimos permiso."

Hau gertatzen zaidan 1.go aldia balitz "ongi da, gaizki ulertu bat izan da" pentsatuko nuen. Baina ez da lehenengo aldia eta kasu hauetan 3 aukera daude:

1. Ez dizute erantzuten.
2. Gaizkiulertu bat izan dela erantzuten dizute.
3. Beraien akatsa onartu eta ordaindu egiten dizute.

Gaizkiulertu bat izan dela esatea da ohikoena, horrelaxe garbitzen dituzte eskuak. Beraz beste email bat bidali nien:

sábado 17 de septiembre de 2011 14:30

"Gracias por su respuesta, pero aparte de que no la han borrado aun (aunque la borren eso no cambia que le han dado un uso para poner imagen a una noticia), es una foto que vendí a uno de mis clientes que es Noticias de Gipuzkoa, y aunque la cojan de su web, los derechos siguen siendo de su autor por su realización, y el periódico obtiene unos derechos de publicación cuando la compra.

No se pueden coger fotos sin permiso y sin saber si hay derechos de por medio o no, y luego borrarla si se da el caso de que el autor identifique su trabajo. Puede haber sido un malentendido, o puede que no, no lo sé. Sea lo que sea le han dado un uso que deben compensarmelo económicamente, me dedico a hacer fotos y a venderlas como lo hacen todos los demás fotografos del sector. Es mi oficio como ustedes tendran el suyo. Para ello necesito sus datos para la facturación, no estoy pidiendo nada que no me pertenezca. "

Egunak pasa eta ez nuen erantzunik jaso. Beraz, beste email bat bidali nien gogorarazteko, sarrera honen hasieran jarri dudan pantallaren irudiarekin.

miércoles 21 de septiembre de 2011 11:51

"Buenos dias,

Ya han pasado varios dias desde que les envié el email y aún no he recibido respuesta. Les recuerdo que sigo esperando a que me envien sus datos para la facturación. Por motivos que les comenté en el email anterior, deben facilitarmelos. Les adjunto la captura de pantalla de la noticia en la que dieron uso a mi fotografia."

Eta erantzuna:

miércoles 21 de septiembre de 2011 12:58

"Hola,

Fué quitado automáticamente que no lo comentaste. Seguramente, lo tengas en caché. Citamos los medios y las fuentes. Nosotras no nos lucramos de ésto. Si acaso, mandaremos un mail a Leire para ver su opinión.

Un saludo"

Jarraian datorrena irakurri aurretik, Campeonasen webera sartzera animatzen zaituztet eta klikatu "Trabajo Freelance" jartzen duen lekuan. Guzti hau eta gero bitxiena, kazetari eta kolaboratzaileei ordaindutako lana eskeintzet dietela da.

Dioten "gaizkiulertu" horren ostean, ulertuko duzuen bezela honek eskemat erabat apurtzen ditu. Beraz, honako beste emaila idatzi dien:

miércoles 21 de septiembre de 2011 13:37

"Hola,

Esa captura de pantalla la hice cuando la vi, podeis comprobar la fecha y la hora en la parte inferior derecha de la imagen. Podeis preguntarle a Leire la opinión pero no le veo mucho sentido, ya que la única relación que tiene ella en esto es que participó como corredora en el Memorial Gervais de Aizarnazabal el pasado 1 de junio. El motivo de mi disconformidad es que habeis usado mi foto, y el citar el nombre no os da la libertad para usarla (por no empezar a hablar por los derechos de autor), y tampoco es lo que me da de comer. Deberías saber que esto funciona así si es que realmente os dedicais a esto. También estaría bien que leyerais el apartado de Aviso Legal de Noticias de Gipuzkoa. Os he adjuntado la captura de pantalla del apartado sobre la Propiedad Intelectual.

Otra de las cosas que me extraña, es que os esteis negando a pagar por un trabajo que he realizado, cuando en vuestra web estais ofreciendo a periodistas trabajo freelance remunerado."

Aste bat pasa da azkeneko email hau bidali nuenetik eta ez dut erantzunik jaso. Uste dut, oso garbi geratzen dela egunkari edo dana delako hau zerbait "profesionala" eskeintzen hari dela hitzaren esanahia zein den garbi jakin gabe. Batenbat beraiekin kolaboratzekotan baldin bazebilen, espero hemen idatzitakoak begiak zabaltzen lagundu izana, sekulako adarjotzea baita eta egileen eskubideak erabat bortxatzen dituzte.

Gogoratu baita ere, Facebooken horrelako kasuen aurka borrokatzen dugun 4000 argazkilari baino gehiagok osatutako talde bat daukagula "Stop clausulas abusivas a los fotografos" izenekoa.

AZKEN ORDUA!!!

Orain dela ordu batzuk Campeonaseko arduradunarekin hitz egin dut eta azkenik guztia zuzendu dela jakinarazi nahi dizuet. Azkenean, gaizkiulertu bat baino, argazkilarien eskubideei buruzko jakinduria falta izan da. Iritzia eskatzen ibili ziren gaiari buruz horrenbeste ez zekitenei eta agian hori izan da beraien errua, beraz, honek ikasteko balio izan diela ziurtatu didate eta azkenik, nire argazkia ordaintzea onartu dute. Behintzat, gauzak ongi egiteko eta akatsetatik ikasteko prest daudela dirudi eta horrek pozten nau. Eskerrik asko guztioi zuen laguntzagatik!!!

147. A. de Saint Exuperyren esaldia

2011-09-23T00:20:00.000+02:00

"Bihotzarekin bakarrik ikusten da, beharrezkoa begientzat ikustezina da".

- A. de Saint Exupery -

146. Zaindarien aldaketa Buckingham Jauregian

2011-09-20T10:40:00.000+02:00

Londresen izan nintzen lehenengo aldia, hilabetez Erresuma Batura ingelesa ikastera joaten zaren uda horietako baten izan zen. Autobusez Trafalgar Squareraino eraman gintuztela oroitzen dut eta hantxe hasi zen gure ibilaldia. Taldeko norbaitek "zaindarien aldaketa ikusi behar dugu!" esan zuen eta Buckingham Jauregiruntz hartu genuen bidea.

Trafalgar Squaretik Buckingham Jauregiraino pare bat kilometro besterik ez daude eta oinez 20 minututan iritsi zaitezke. Ez dago galbiderik.

Baina iritsi ginenean, ikaragarrizko jendetza zegoen eta ezin izan genuen ia ezer ere ikusi.

Baina akatsetatik ikasten denez, Londresen izan garen azken aldian, goizeko 9:30tarako Buckingham Jauregiko ate aurrean ginen aurreko aldian baino gehiago ikusteko eta argazki batzuk egiteko asmoz. Zaindarien aldaketa goizeko 11:30tan hasten da baina 10:00 - 10:30ak inguruan jauregiko kanpokaldea jendez inguratuta dago.

Leku ona hartu genuen oraingoan, zaindariak sartzen diren ate ondoan hain zuzen, leku egokia argazkiak egiteko.

Ekitaldi bitxia da. Zain geunden bitartean eta gero hirian zehar egin genituen hainbat ibilaldietan, Londreseko poliziak turistekin argazkiak egiten ikusi genituen, erakargarri turistiko bat dira! Egia esan, filma batetik ateratakoak dirudite.

Zaindarien aldaketa ikusi nahi duzuenontzat datu garrantzitsu batzuk. Apiriletik Uztailerarte, egunero ikusi ahal da goizeko 11:30tan, urtean zehar aldiz, bi egunetik behin beti ere eguraldiak oztoporik jartzen ez badu. Eta garaiz joan, batez ere argazkiak leku on batetik egin nahi dituzuenok.

145. 7 ideia deskonektatzeko eta gure sormena lantzeko

2011-09-18T13:29:00.000+02:00

Orain dela aste batzuk "Deskonektatzearen garrantzia sortzaileagoak izateko" izenburudun sarrera idatzi nuen. Har ezazue honako sarrera hau 2. zati bat bezala, bertan proposatzen nuena praktikara eramateko adibide batzuekin.

1. Erakusketetara joan. Berdin du gaia. Har ezazu zeure denbora lana edo estresa ez ezik beste edozertan pentsatzeko. Ziur konturatu gabe, aurreraro inspiratuko gaituen "zerbait" ikusten dugula.

2. Pelikulak ikusi. Zoaz zinemara edo orain, TDTarekin ditugun milaka kanaletan bilatu ikusi nahiko zenukeen pelikularen bat, palomita poltsa haundi batekin ikusteko. Pelikula asko ikustearen abantailetako bat, nahi gabe gure begiak irudiez bonbardeatzen hari garela da, enkoadraketa, argi, aurpegi eta leku ezberdinetako fotogramekin.

3. Liburuak irakurri. Irakurri zure garuna landuko duten istorioak. Hemen, pelikuletan ikusten dituzun enkoadraketa, argi, aurpegi eta lekuen fotogramak zeuk irudikatu beharko dituzu.

4. Eguzkiaz gozatu. Posible den heinean noski. Edo bere lekuan, eguneko argiaz. Ikerketek diotenez, pertsonak zoriontsuagoak gara udan, argitasun gehiago jasotzen dugulako neguan baino. Jarri mp3-a zure abestirik gogokoenekin eta irten kalera pasiatzera, deskonektatzera. Zer hari zara egiten ordenagailu aurrean?

5. Sukaldatu. Esan zure bikoteari, gurasoei edo pixukideei gaur afaria zuk prestatuko duzula. Ez da beharrezkoa zerbait zaila sukaldatzea, estresaz ahaztaraziko gaituen edozerk balio du. Errezeta Bidaiariak atalean ideia batzuk proposatzen dizkizut.

6. Buruketak egin. Ona da egunero ariketa hauek praktikatzeko tarte bat hartzea. Gure garuna entrenatzen du eta blokeoak ukatu.

7. Irten lagunekin. Har ezazue garagardo bat eta bota parre batzuk. Agobiaturik eta beren gauzetaz estresatuta daudelako irtetera animatzen ez badira, beti proposatu diezaiekezu sarrera hau irakurtzera ;)

Eta zuk zer egiten duzu deskonektatzeko? Zer gehiago gehituko zenuke zerrendara?

144. Oscar Alonso argazkilariari elkarrizketa

2011-09-14T23:52:00.000+02:00

Oscar Alonso (Donostia 1974), txikitatik emaitza onak izan ditu eskulanetan eta irakasleek garaiz ohartarazi zieten bere gurasoei bere irudimen ikaragarriari buruz. 6 urte zituela marraztu zuen marrazki batez oroitzen da. "Galaxia 2010" zuen izena eta extralurtarrak etorkizuneko quadetan lasterketak egiten agertzen ziren. Ikastola amaitzean, Kazetaritza ikasten hasi zen EHUn, baina aspertu egiten zen eta Marketingeko kurtso bat egiteko bertan behera utzi zuen. Irakasleek iragarkien mundura bultzatu zuten sortzaile moduan eta Marketingnaren ondoren, Diseinua eta Argazkilaritza ikasi zituen. Garai hartan 23 urte zeuzkan eta iragarki agentzia baten egiten zuen lan, non 2 urte barru, bertako arte zuzendari bihurtu zen eta orduantxe, beste batekin estudio bat montatzea erabaki zuen. Beste argazkilariekin lan egiteak bere lana hobetzea eta gehiago ikastea ekarri zion. Gaur, 14 urte beranduago, argazkilari profesionala da eta Envision Publicidad agentziarekin partekatzen du, bere agentzia.

Gauza asko egiten dituen artista zara. Zein 3 adjetiborekin deskribatuko zenuke zeure burua eta zeure lana?

Koloretsua, sortzailea eta alaia.

Zer etorri zen lehendabizi argazkilaritza edo marrazketa? Nola sartu zinen mundu hontan?

Lehenik marrazkilaritza izan zen, honek diseinura eraman ninduen, gero iragarkietara eta honen ondorioz hainbat argazkilariekin egin nuen lan. Beraz, lehenik diseinua izan zen nahiz eta gero argazkilaritzak garrantzi gehiago hartu.

14 urteko esperientzia duzu. Zein da arroen zauden lana?

14 urte daramazkit eta uste dut oraindik ez dudala arro sentitzeko ezer egin. Lan orokorraz esango nuke. Ez da erraza aukeratzea... lan bakoitzak aurrekoa hobetzen du. Frantziako surf txapelketa baten egindako argazkiarekin gelditzen naiz. Hainbat aldizkaritako azalean argitaratu zen eta argazkiko protagonistari erakutsi nioenean ere gustatu zitzaion. Munduko txapelduna izan zen 3 aldiz eta zoritxarrez, desagertua gaur egun, Andy Irons. Irudi haren oroitzapen onak gordetzen ditut eta gero izandako elkarrizketarenak ere.

Garbi dago Donostia zure sormenen inspirazio garrantzitsu bat dela. Zure jaioterria delako edo beste hirietan aurkitzen ez den zerbait dauka?

Nire lurrari erabat lotuta nago, nere hiriari eta nere jendeari. Beti diot, argazki (edo marrazki) hobeak egiten direla maite duzunari, eta nik Donostia maite dut.

Inspiratzen zaituen artistarik?

Asko. Lichtenstein, Britto, Morris, Corbijn, Erik Johansson... asko... Inspirazioa sormenaren oinarria da. Referentziak izan behar dira, beti.

Zerbait gehitzeko?

%18ko BEZa... jaja. Ez dakit. Hau irakurtzen duten argazkilari guztiak egunero saiatzera animatzen ditut. Argazkilaritza ariketa zaildua da, eta asko entrenatu behar da. Partekatzea, kritikak onartzea, errepikatzea eta hobetzea. 14 urte daramazkit pentsakera honekin eta ez doakit gaizki. Elkarrizketa honen egileak ere praktika hau jarraitzen duela uste dut. Zorte on eta eskerrik asko!

Eskerrik asko zuri Oscar, jarraitu Donostia horren modu bitxian argazkitatzen eta marrazten.

Oscarren lana bere Web, Flickr, Facebook eta Twitter bidez jarrai dezakezue.

143. SAREAN KUXKUXEATZEN Yolanda Dominguezen "Poses"

2011-09-11T07:31:00.000+02:00

Orain dela aste batzuk, Goizane Mendizabalek eztabaida bat ireki zuen Facebookeko Mujeres Fotógrafas taldean modeloen poseei buruz. Adibide moduan, Yolanda Dominguezen bideoa, modeloen poseak eta eguneroko bizitzaren arteko konparaketa bat eginez. Zein da zuen iritzia?

142. Kontxako Bandera

2011-09-08T07:28:00.000+02:00

Uda hasieran, estropadei eskeinitako sarrera baten, Iraileko lehen 2 asteburutan lekua hartzen zuen festa bat aipatu genuen: Kontxako Bandera.

Goizeko lehen ordutatik, Donostiko portuara arraun-taldeak animatzeko kolorezko kamisetekin gerturatzen dira ikusleak.

Donostiko beste hainbat ekitaldiren moduan, aurrerapenarekin joatea oso gomendagarria da, jende asko joaten baita bere taldea animatzera edota giroaz gozatuz ondo pasatzera besterik gabe.

Ikusteko, lekurik hoberenak Aquariuma eta Urgulleko harresia dira. Sarrerak 3,50€ balio du, 1,85€ 8-12 urte bitarteko ume eta jubilatuak, eta 8 urtetik beherakoak doan. Tribunatik ikusi nahi dutenek 6,70€ ordaindu beharko dute.

Estropadak amaitzean, trainera guztiak portura bueltatzen dira non animo askoko ongietorria egiten diete ikusleek. Beranduago eta parrandazaleenentzat, festak Alde Zaharrean jarraitzen du gauerarte.

Beraz, badakizue, iganderako planik gabe baldin bazabiltzate, gerturatu Donostira estropadetaz gozatzera!

141. Gerrako irudiak

2011-09-06T10:01:00.002+02:00

"Imágenes de guerra" Tve2 kateko La Noche Temáticako larunbateko saioan Annie Leibovitzen dokumentalaren ostean igorri zuten. 7 gerra-argazkilarik, lanbide arriskutsu honi buruzko ikuspuntua azaldu zuten, argazkilari naiz kazetari askok beren lana egitearren bizia galdu dutela kontuan izanaz.

Ez dut dokumental honen estekik naiz DVDrik aurkitzen berriro ikusteko, beraz, idatzi nituen ohar batzuk berridazten dizkizuet, ikusteko aukera galdu zuenik baldin bada.

Ashley Gilbertson: "Salbu al da egia, kameradun mugikorra duen edonor audientzia askodun kazetari bihurtzen bada? Okerrena, jendeak hau atsegin duela da, doan baita".

Ghaith Abdul: "Gaur egun miliziek ez dute ez argazkilaririk eta ez kazetaririk behar, mugikorraz beren bideoak grabatzen baitituzte eta Youtuben zintzilikatu".

Tom Stoddart: "Hasieran, argazkilarietaz ez dira fidatzen, baina arrazoi on batengatik zaudela ohartzen direnean nahi adina argazki egin ditzakezu".

Stanley Greene: "Gatazka bat kubritzea pertsonalki protestatzeko modu bat da. (...) Egoera ulertzea erabat beharrezkoa da. (...) Odola lurrean, alferrik galdutako odola adierazpena honako arrazoiarengatik erabiltzen dugu: Paris Hiltonen hankartearen argazkia zihurtasunez argitaratuko da, gerrako argazki bat ez".

Philip Jones: "Zenbat eta gehiago ikusi, orduan eta gehiago ikasten duzu. Zenbat eta gehiago ikasi, orduan eta gehiago ikusten duzu".

140. Annie Leibovitz

2011-09-05T08:02:00.002+02:00

Astebukaera hontan, gauean ordu txikiak arte telebistari begira uzten zaituzten dokumental horietako bat ikusten egon naiz: Annie Leibovitz, bizitza kamera batetik zehar.

Asko miresten dudan argazkilaria da, bere lan eta izaeragatik. Bere izaera, argazki horiek lortzeko beharrezkoa dela ere esango nuke kasu batzutan. Horrela dio Yoko Onok: "Badaude argazkilari batzuk Ea ba, horrela egingo dugu esaten dizutenak. Baina Anniek, Hau pentsatu dut, zer iruditzen? esaten dizu".

Emaitzak ikusi besterik ez dago, ez da argazkiak egitea bakarrik, argazkilariaren jarrerak argazki bat irudi huts baten edo harantzago eramango gaituen sentipen baten bihur dezake. Argazki arruntak, bizitza den bezela erakusten dutenak dira Annierenak, beste misteriorik gabe.

Beti, edo ia beti, argazki berritzaileak eta ezberdinak sortzen saiatzen gara, interesgarriena geure inguruan dagoela ahaztuz. Anniek, pertsonak ezagutu eta gero argazkiak egiten dizkie. Jendeari argazkiak egiten dizkio, nortzuk diren kontatzeko.

Rolling Stonesekoekin joan zen biran eta denbora guztia beraiekin igaro zuen, gertatzen zen guztian parte hartu eta argazkiak egiteko.

Hala ere, hor egotea ez da erreza izan Annierentzat. Gizaki guztion moduan bere hankasartzeak egin ditu, baina akatsetatik ikasi eta aurrera irtetea lortu du. Drogekin ere arazo latzak izan zituen baina erreabilitazioak eta argazkiak egiteak bere bizitza berbideratu dute.

Dokumentaleko azken 4 zatiak Youtuben ikus ditzakezue, baina aukera izanez gero, osorik ikustea gomendatzen dizuet.

139. Robert Caparen esaldia

2011-09-04T11:17:00.003+02:00

"Zure argazkiak ez baldin badira onak, nahikoa ez zinela gerturatu esan nahi du".

- Robert Capa -

138. WALLPAPERRA Flyscha

2011-09-01T08:28:00.001+02:00

Eta iritsi da iraila! Normaltasunera bueltatzearen hila, rutinarena, ikastolara bueltatzearena, lanera, opor ondorengo estresarena. Udako oporrak igaro ostean, mundu guztiak hitz egiten du hondartzan, mendian edota hirian pasatako oporrei buruz. Urrutiko bidaietatik datorren jendea edota aiton-amonen herritik datozenak.

Ez naiz abuztuan bidaiatzen dutenetarikoa, eta nahiz eta bidaiatu dudan bakoitzean, bueltan nire oroitzapenik ederrenak familia eta lagunekin partekatzea gustatzen zaidan, munduko txokorik ederrena etxetik 15 minututara dudala esaten bukatzen dut beti, eta hilabete hontako wallpaperrean proposatzen dudan lekua da: flyscha.

Flyscha, Zumaitik Debaraino dauden 7 kilometrotan, lerroka dauden haitzen formazioa da. Geologiaren ikuspuntutik, mundo lekurik garrantzitsuenetariko bat da, honi esker, gure planetaren historiari eta dinosauruen desagertzeari buruzko aurkikuntza ugari egin baitira.

137. SAREAN KUXKUXEATZEN Analogikoa VS Digitala

2011-08-31T08:13:00.001+02:00

136. "Euskal Herriko Txokoak" erakusketa

2011-08-29T08:56:00.002+02:00

Gaurtik hasi eta Iraila amaitu arte, Euskal Herriko txokorik ederrenetatik ibilbide labur bat proposatzen dizuet. Argazkiak, Goiz Argazkiak ( Juan Belmonte kalea, 4 - Zumaia) dendako erakuslehioan daude ikusgai. Gustokoa izatea espero det!

135. ERREZETA BIDAIARIA Berenjenak parmesana erara

2011-08-28T16:37:00.002+02:00

Italia, gertuko lurraldea eta era berean oraindik ezezaguna. Federico Mocciaren liburuen zale naizenetik, Erromako kaleetan imajinatzen naiz, gora eta behera, nire kamerarekin arratseko azken ordunko argi izpien zain, eta nola ez, bertako gastronomia dastatzen. Beraz, handik datozen errezeten bila jarri nintzen eta azkenik, honako honekin gelditzen naiz:

BERENGENAK PARMESANA ERARA

Osagaiak:

2 berenjena
Oliba olioa
Tipula bat zati txikitan
2 baratxuri ale zati txikitan
220g funditzeko gazta
100g gazta parmesanoa hautseztatzeko
200ml nata likida

Moztu berenjenak xerratan eta irakiten jarri. Bestalde, frijitu oliba olioaz tipula eta baratxuria. Nata likida gehitu eta gazta parmesano pixka bat nahasketa loditzeko. Labeko bandejan, berenjena kapa bat jarri, gainean nata likidarekin egindako nahasketa eta azkeneko kapan funditzeko gazta, gero prozedura errepikatu. Amaitzeko, hautseztatu gazta parmesanoa eta sartu labean 180ºtan 30 minutuz.

Arecetasetik ateratako errezeta bat da hau.

Gomendio txiki bat: Bazkaltzen jateko asmoa baduzu, aurreko gauen eginda osagaien zaporea hobeto nahastuko da, eta nire ustez, goxoagoa dago.

134. Katxalotea Zarauzko hondartzan

2011-08-27T08:44:00.002+02:00

133. Eta erantzuna...

2011-08-25T08:43:00.001+02:00

Eta atzoko galderaren erantzuna... Baiona! Zorionak Daniri asmatzeagatik. Baiona, Lapurdiko hiriburua da Iparralden. Ziurrenik, bere bizilagun Biarritz ezagunagoa egingo zaizue, turistikoagoa bait da eta kilometro gutxiko distantzia dago.

Ez da joaten naizen lehenengo aldia, hala ere, oso gustoko dudan hiria da, agian, kotxez ordubete bakarrik bidaiatuz paisaia, hizkuntza eta jende aldaketa horrek egiten du horren erakargarria. Gainera, ez naiz sekula bertan lo egiten gelditu eta Viajablogeko sariari esker, honako argazki hau hoteleko logelatik irten gabe egin ahal izan nuen:

Txokorik ikusgarriena eta ikusteko gomendagarriena "Baiona Tipia" deiturikoa da, Nive ibaiaren inguruan jasotzen diren koloretako lehiodun etxetxoak.

Joateko aukera baldin baduzue (kotxez A-63tik joanda ez dago galtzeko arriskurik eta bestela, hegazkinez joan zaitezkete Biarritzeraino), galdu zaitezte alde zaharreko kaleetan, hartu freskagarri bat Baiona Tipiko terrazaren baten eta gozatu hiriak transmititzen duen giroaz.

Iradokizun bezala, batez ere diru asko gastatu nahi ez dutenentzat, Baiona Tipian aurkitzen den "Pizza des Halles" izeneko pizzeri txikitik pasa zaitezten proposatzen dizuet, nahiz eta hiriaren gastronomiarekin zerikusi askorik ez izan, eskuz eta momentuan egindako pizza goxoak egiten dituzte eta prezio bikainean (7-10€ bitartean). Agian, zertxobait itxaron beharko duzue zerbitzaria eta sukaldaria pertsona berbera bait da, baina oso jatorra da eta jatekoari ematen diozuen lehenengo hozkadan, itxaroteak pena merezi izan duela konturatuko zarete.

132. Ze hiri da?

2011-08-24T19:25:00.002+02:00

Hemen gaude berriro! Viajablogeko argazki lehiaketako sariari esker, Aritz eta biok honako hiri hontan izan gara. Badakizue zein den? Ea norbaitek asmatzen duen!

131. Steve McCurryren esaldia

2011-08-23T10:30:00.001+02:00

"Zain egoten baldin badakizu, jendea zure kamerataz ahaztuko da eta orduan bere arima azalduko da".

-Steve McCurry-

130. Deskonektatzearen garrantzia sortzaileagoak izateko

2011-08-21T13:21:00.001+02:00

Zenbat egun izan ote diugu, garuna guztiz blokeatuta? Zer egin ez dakizun egun horiek, eta nahiz eta eginbeharrak izan ez dakizu nondik hasi, edo hare okerrago, nola egin? Desmotibazioa, guztiz.

Ba gezurra dirudien arren, trukoak ez du inolako kapritxorik, beharrezkoa dela ere esango nuke. Une horietan hoberena DESKONEKTATZEA da. Itzali ordenagailua, ahal baldin baduzu, utzi mugikorra ere eta irten kalera, eman buelta bat, egin kirol pixkat, zoaz bizikletaz. Ideiarik hoberenak geure buruarekin gustura gaudenean iristen dira, utzi haizeak estres guztia eraman dezan eta bueltatu etxera berria bezala.

Duela aste batzuk Federico Mocciaren "Perdona si te llamo amor" liburua irakurri nuen. Liburuak honakoa dio: Alex, Kreatibitate Zuzendari ezagun bat da eta goxoki batzuen publizitate kanpaina asmatu behar du. Orduantxe, Niki ezagutzen dut, ongi pasatu nahi duen neska alai bat eta Alexek, sarritan denbora galduarazten diola pentsatzen du. Hala ere, bere ideiarik onenak, lanean ez dagoenean, deskonektatzen duenean eta Nikik proposatutako "denbora galduarazten dioten" planak egitean izaten dituela ohartzen da. "Denbora galtze" horrek arrakastaren bidea zabaltzen dio.

Beraz badakizue, irten kalera, musika entzun, kirola egin, irakurri eta deskonektatzeko beharrezko denbora hartu, garuna deskantsatuta edukitzeak ideia hobeak ekarriko dizkizue.

129. Mundu mailako Argazkilaritza Eguna

2011-08-19T15:59:00.001+02:00

Gaur, argazkilaritzak 172 urte betetzen ditu. Aurkikuntza 1839ko abuztuak 19an gertatu zen Parisen. Ospatzeko, nire argazkilari gustokoenen Top 5 -a proposatzen dizuet:

1. Steve Mc Curry. Web ; Blog ; Facebook

2. Carsten Peter. Web ; Facebook ; Twitter

3. Lucie Debelkova. Web ; Facebook ; Twitter ; Flickr

4. Eduardo Blanco Mendizabal. Web ; Blog ; Facebook ; Twitter ; Flickr

5. Alvaro Ybarra. Web ; Facebook ; Twitter

128. Su artifizialak Donostian

2011-08-18T09:14:00.001+02:00

Aste honetan zehar, pasa den larunbata, abuztuak 13tik hasi eta 20 arte, Donostian ikusmira haundienetarikoa duen lehiaketa ospatzen hari da: Su Artifizialen 48. Nazioarteko Lehiaketa.

Donostiko Aste Nagusian ikusteko ekitaldirik gomendatuenetariko bat da, hala ere, aldez aurretik datu batzuk kontuan edukitzea beharrezkoa da, gaueko plan erakargarri hau, desesperatuko gaituen anekdota baten bihur ez dadin.

Garrantzitsuenarekin hasten naiz: garaiz joan. Edo hobeki esanda, oso garaiz joan. Espektakulua 22:45tan hasten dela jakinik, ordu batzuk lehenxeago joaten direnak badaude lekurik hoberenak hartzeko, batez ere Kontxako hondartzan.

Zure asmoa Donostira kotxez joatea baldin bada, 21:00ak baino lehen joatea aholkatzen da, beranduago planak okertu daitezke erdialdeko hainbat kale ixten baitituzte eta parkingnak gainezka daude. Aukera on bat trenez joatea da, kotxea inguruko herri baten utziz. Renfe eta Eusko Tren konpainiek hiriaren erdiraino eramaten zaituzte eta ordutegi berezia dute gaueko tren gehiagorekin garraio hontan buelta zaitezen.

Su artifizialak ikusteko hainbat leku daude Donostian. Gehienak Kontxako hondartzara joaten dira lehendabiziko eserlekuetan ikusteko, baina ia hiri guztitik ikusi ditzakegu. Kontxako badiako edozein puntutik itsasoan islatzen ikusiko ditugu edo Igeldora ere igo gaitezke Donosti guztia kolorez ikusteko. Luxuzkoenentzat, portuan eskeintzen dituzten gaueko ibilaldietarako tiketa eros dezaten proposatzen dut, barkuz itsasotik su artifizialak ikusteko.

Jakin, Aste Nagusiko azken gauen, haurten abuztuak 20an su artifizial musikalak egongo direla.

Eta azkeneko gomendapen bat. %100 donostiar erara ikusi nahi baldin badituzue, erosi izozki bat su artifizialak ikusten dituzuen bitartean jateko, Donostiko ohitura bat da!

127. Murphy argazkilaria izango balitz... (zerrenda berriztatua)

2011-08-17T08:42:00.003+02:00

Blog hau ireki nuenean, lehendabiziko sarreretako bat, neure buruari hainbat alditan egindako galdera bati buruzko zerrenda labur bat idatzi nuen: Zer esango luke Murphyk argazkilaria balitz?

Hasi pentsatzen, eta afizio nahiz lanbide hau dugunok egunero ditugun bizipen eta gertaerekin, zerrenda luze eta dibertigarri bat osa dezakegu. Animatzen zara?

Ea ba, hemen doaz orain artekoak:

Berdin du ze objetibo erabiltzen duzun, beti egongo da momenturen bat "zergatik ez ote dut bestea jarri?" esateko.
Unerik onenak, kamara gorde ostean gertatzen dira.
Turista batek argazkiak egiten ikusten bazaitu, disimuluz, zure alboan edo atzean jarriko da, gauza berari argazkia egiteko, nahiz eta argazkia egiten hari zaren lekua edo gauza, kaka bat izan.
Nahiz eta argazkia oso ona izan, dakienak akatsak aterako dizkizu, ez dakienak berriz Photoshopekin egin duzula esango dizu.
Flasha behar duzunean, pilarik gabe dago.
Kamerarekin irten edo ez erabaki ezinik zabiltzanean, eta azkenean "badaezpada" eramatea erabakitzen baduzu, damutu egingo zara, ez baituzu argazkirik egin eta estorburako besterik ez dizu balio. Bestalde, ez eramatea erabakitzen baduzu, lehenago edo beranduago "Ikusten? Argazki kamera ekarriko banu!!!" esaten bukatuko duzu. (Tripodearekin gauza berbera gertatzen da).
Euria hari duenean, tanta bat objetiboan eroriko da, argazkia gehien matxuratzen duen punttuan.
Senitarteko edo lagunen bati argazkia egiterakoan, botoiari ematen diozun unean begiak ixten ditu.

126. Pilar Tejera emakume bidaiariari elkarrizketa

2011-08-15T11:04:00.002+02:00

Pilar Tejera, Historian lizentziatua eta 12 urtez bidai kazetaritzari lotua, argitaletxe eta turismoarekin zerikusia duen komunikabide agentziekin kolaboratu du. 2004 eta 2006 urteen artean, "Consorcio Valencia 2007" eta "Turismo Valencia"-ko Komunikabide Zuzendari izan zen, 32. America's Cup ospatu zen 3 urteetan zehar. 2008an www.mujeresviajeras.com sortu zuen Casiopea argitaletxearekin bat. Bere lehenengo publikazioa emakume bidaiarien istorio lehiaketaren fruitua izan da. Pilar Tejerak, bidai eta emakumeei lotutako agentzia eta kolektiboekin kolaboratzen du, eta Ilusiones Compartidasen babeslea da, zailtasunak dituzten umeekin.

Nola oroitzen duzu motxila hartu eta "mundua ikusi nahi dut" pentsatu zenuen eguna? Zerk bultzatu zintuen bidaiatzera?

Urte asko pasa dira, gehiegi esango nuke nik. Viajar aldizkarian argitaratuta zegoen Polinesiako argazki bat ikusten hari nintzela (garai hartan ez zegoen internetik!), nire buruari honakoa galdetu nion: eta hor kanpoko mundu hori ikustera irteten banaiz??? Hortik aurrera, 10 urte pasa dira ti-ta batean, munduan zehar bidaiatzen...

Zein modutan duzu gogoko bidaiatzea? Bakarrik, norbaitekin, taldeka...? Zergaitik?

Lehen, beste era batetara bidaiatu eta pentsatzen nuen. Orain, nire bidea egin dudanez, beste modu batetara bidaiatzen dut. Bakarrik bidaiatzea guztiok gainditu beharreko ikasgaia da. Beste ikasgai bat planik eta erreserbarik gabe bidaiatzea da. Bizitzari beldurra galtzen diozu, eta adikzioa ere sortzen dizu. Baina pertsona bakoitza eta norberaren egoera mundu bat dira. Garrantzitsuena, aukeratzen dugun modua aukeratzen dugula, geure barnean "bide bat sortzea" da.

Badira emakumea izatea zailtasun bat dela bakarrik bidaiatzeko orduan pentsatzen dutenak, munduko hainbat txokoetara batez ere. Hala ere, gero eta gehiago dira bakarrik bidaiatzera animatzen diren emakumeak. Zer deritzozu honi buruz?

Aintzinako emakume bidaiariek egiten zuten, nola ez dugu ba orain egingo? Beraien istorioak irakurtzea gomendatzen dut gainera. Beraiek bai zituztela benetako arazoak, sarritan, mugetan ez zieten uzten aurrera jarraitzen. Baina arazo guztiak gainditzeko gai izan ziren. Indarra eta determinazioaren adibide dira. Orain, gauzak askoz ere errezagoak dira guretzat, dudarik gabe.

Gehien markatu zaituen bidaia?

Bidai bakoitzaren zatitxo bat denak elkartuta. Pentsakera irekiarekin ibili behar duzu gauzak gertatu daitezen, erantzunak aurkitu, gure barnean bide bat egin eta sentsazio eta aurkikuntza berriekin bueltatu gaitezen.

Anekdotarik?

Asko, baina lagun artean aurrez aurre kontatzeko gordetzen ditut.

Guztiok ezagutu beharko genukeen lekuren bat?

Guatemala.

Amaitzeko, emakume bidaiarientzat aholkurik?

Zure barne-indarra jarraitu, berdin du zoazen lekua urrun edo gertu dagoen. Berdin du norekin zoazen, egoera, edo zein momentu aukeratzen duzun joatea. Bidaiatzea, batez ere bakarrik bidaiatzea, bizitzan patinetan ibiltzea bezelakoa da, eta guztiok aztertu beharreko sentipen bat da.

125. Buruhaundi oso famatua

2011-08-14T20:12:00.001+02:00

Gaur arratsaldean, Zarauzko festetatik buelta bat ematen hari nintzela aurpegi aski ezagun batekin aurkitu naiz. Buruhaundi eta erraldoien konparsarekin bat, Karlos Arguiñano sukaldari famatuaren buruhaundia zebilen. Gaztelerazko esaerak dioen bezela: ¡está hasta "en la sopa"!

124. Pelota. Bengoetxea IV - Begino VS. Mtz. de Irujo - Laskurain.

2011-08-13T19:39:00.001+02:00

Zarautz 2011. Zarauzko Aritzbatalde frontoian gaur ospatutako pelota partidua Bengoetxea IV - Begino eta Mtz. de Irujo - Laskurain -en artean.

123. Zaldi karrerak

2011-08-11T21:04:00.001+02:00

Lasarte 2011. Zaldi karrerak hipodromoan.

122. Bideo berezi eta bitxi bat

2011-08-11T08:45:00.002+02:00

Material guztia izanez gero, hau egiteko gai izango zinateke?

121. Abordaiara! Iritsi dira piratak.

2011-08-08T08:19:00.001+02:00

Datorren abuztuak 15ean, donostiko gazteentzat dibertigarrienetakoa den jarduera bat ospatuko da Aste Nagusiko jaien barruan: abordaia.

Goizeko 8tatik aurrera, portua pirata gazteez betetzen hasten da, beraien "ontzia" edo arratsaldean itsasoz egin beharko duten ibilbidean flotatuko duen zerbait eraikitzeko: bidoiak, egurrezko tabloiak, puzgarriak... flotatuko duen edozerk balio du, beti ere kontaminatzailea ez denean noski.

Modu guztietako ontziak ikusi ahal izango ditugu: landuak, sinpleak, bereziak... eraikuntzaren emaitza norberaren gogoa eta irudimenaren araberakoa da.

Goiz guztia lanean igaro eta gero, pirata guztiak Trinitate plazan elkartzen dira bazkaltzeko.

Arratsaldeko 5etan hasten da ekintza. Pistoletazoaren soinuaz eta "abordaiara!" garrasi eginez, piratak portutik irteten dira Kontxako hondartzara bidean. 500 bat metroko ibilbidea da, batzuk orduak igarotzen dituzte helmugara iristeko, besteak aldiz, portutik irten bezain laster eraikina ondoratzen zaie.

Ikusteko, portura garaiz joatea gomendatzen dut, jende asko joaten da baina arratsalde barregarri eta dibertigarri batek itxarongo dizu.

120. Esaldia

2011-08-04T09:23:00.001+02:00

"Argazkilaria, ikasketen kezkak gainditu eta kamera norberaren gorputzeko zati egiten denean bihurtzen da. Orduan hasten da sormena".

- Carl Mydans -

119. WALLPAPERRA: Erg Chigagako dunak.

2011-08-01T12:16:00.002+02:00

Erg Chigaga desertua, Marokoko 2. desertua da Erg Chebbi eta gero. Hegoaldean aurkitzen da, Argeliako mugarekin bat. Bere dunak ez dira Erg Chebbikoak bezain ezagunak, baina leku gomendagarria da masa turistikoetatik at egoteko, fosilak bilatu edota iluntzean, mentazko te goxo bat dastatzeko.

Nahiz eta munduko txoko hau hilabete hontako wallpaperrean proposatzen dudan, gomendagarriena udaberrian bidaiatzea da, udan merkurioa 56ºC jasanezinetaraino iristen bait da.

118. SAREAN KUXKUXEATZEN: Drama fotografico

2011-07-31T09:38:00.001+02:00

117. Bon Jovi

2011-07-30T10:10:00.001+02:00

Donostia 2011. Bon Joviren kontzertua Anoetako futbol zelaian.

116. Musika Parkean

2011-07-28T21:10:00.001+02:00

Donostia 2011. Piknika eta jazz kontzertua Miramar Jauregian.

115. ERREZETA BIDAIARIA Laranja kanelarekin

2011-07-27T09:54:00.003+02:00

Hona hemen, errezeta errez eta frexko-frexko bat, udako egun hauetarako modukoa.

Marokora egindako bidaian dastatu ahal izan genuen eta behar ditugun osagaiak honako hauek dira:

+ Laranja bat.
+ Kanela-hauts pixkat.

Oso erreza da. Laranja xerretan moztuko dugu platertxo baten eta gainetik kanelaz hautseztatuko dugu. Eta voilà! Hementxe dugu postre marokoarra. Bon appétit!

Baduzu blog hontan partekatzea gustatuko litzaizuken errezeta bidaiaririk? Idatzi, bidali info@ainaragarcia.com helbidera eta kontaiguzu ze bidaiatan dastatu zenuen. Gozoenak hilabetero argitaratuko ditugu hilabeteko azkeneko astean.

114. EZ NIRE ARGAZKIEKIN!

2011-07-25T13:37:00.003+02:00

Egunez egun, argazkilaritzak gero eta zale gehiago dauzka. Mundu guztiak egiten ditu argazkiak, kamera bat edonork bait dauka, berdin du ze marka, itxura edo neurritakoa den, denok dugu bat, mugikorrean baldin bada ere. Horregaitik, modan dago argazki lehiaketak antolatzea enpresa edota produktu bat promozionatzeko, edo hare okerragoa den eta sarrera hau idaztera bultzatu nauen, argazki artxibo zabal bat 0€-tan egiteko.

Lehiaketa hauek, sari tentagarri bat eskeintzen dute amu moduan, beste enpresa babesle baten eskutik. Adibide bezala, egun hauetan argazkilari askoren ahotan dabilen "Memorias de un verano" argazki lehiaketa El Paiseko El Viajeroren eskutik, Karanga bidai agentziaren babesarekin.

Oraindik, zale asko daude lehiaketa hauetako oinarriak irakurtzeko minutu batzuk inbertizen ez dituztenak, horregaitik, beti parte hartu aurretik irakurtzearen garrantzia azalarazi nahi nuke eta norberak baloratu dadila argazki edota autorearen eskubideen truke eskeintzen dutenak konpentsatzen duen.

Aurrez aipatu dudan lehiaketako oinarrien zati bat gehitzen dizuet:

BASE 4ª.- CESIÓN DE DERECHOS

El usuario acepta ceder a título gratuito a PRISA DIGITAL S.L y a EL PAIS los derechos de reproducción, distribución, transformación y comunicación pública, en todas las posibles modalidades, de la obra que envía, para todo el mundo y por la duración máxima actualmente prevista en la ley para la protección de los derechos cedidos y con facultad de cesión a terceros.

Esta cesión de derechos sobre la obra incluye a titulo enunciativo pero no exhaustivo, la autorización para su puesta a disposición del público por medios alámbricos o inalámbricos, para su publicación en medios impresos, ya sean periódicos o revistas, para su inclusión en obras audiovisuales y para su integración en bases de datos o en soportes de empresas del Grupo PRISA, o participadas.

El usuario que remite la obra (fotografías) garantiza ser titular de los derechos de propiedad intelectual que por virtud de este contrato cede y, por tanto, mantendrá indemne a PRISA DIGITAL S.LA, y a EL PAIS, y a cualquier otra empresa del Grupo PRISA y frente a cualquier reclamación de terceros derivada del incumplimiento de la citada garantía. El usuario autoriza a PRISA DIGITAL a comunicar públicamente la obra que envía bajo licencia CREATIVE COMMONS 2.5: Reconocimiento - No comercial: El material creado por un artista puede ser distribuido, copiado y exhibido por terceros si se muestra en los créditos. No se puede obtener ningún beneficio comercial.
Al enviar su obra a esta sección, el usuario acepta el contenido de las siguientes cláusulas:
- PRISA DIGITAL, decidirá sobre la idoneidad de la obra a efectos de su publicación y podrán adaptarla tecnológicamente, fragmentarla y adecuarla al formato idóneo para su publicación.
- PRISA DIGITAL se reserva el derecho de publicar o no las obras de los usuarios en función del criterio artístico del equipo de El Viajero.

Batenbat oraindik ez baldin bada guztiz konbentzituta gelditu oinarriak irakurtzearen garrantziaz, hurrengo lerroetan, sarian zer sartzen den eta zer ez txertatzen dizuet:

ANEXO 1. Descripción del premio

El premio consiste un viaje para dos personas siguiendo la ruta “Memorias de África clásico”(15 ó 16 días) – Kenia, Tanzania y Zanzíbar.

Condiciones generales del premio, que incluye:
El premio es personal e intransferible, no pudiendo ser canjeado por ningún otro servicio ni por su contravalor en metálico.
El premio está valorado en 1875€ e Incluye: guía KANANGA de habla hispana / vuelo intercontinental con Ethiopian Airlines / avioneta Arusha - Zanzíbar y Zanzíbar - Dar es Salaam / transporte en camión especialmente preparado para safari / mecánico-conductor / cocinero / ayudante de cocina / pensión completa durante todo el viaje (excepto lo indicado en el apartado "no incluye") / alojamientos fuera de los parques nacionales / tiendas dobles de acampada con camas de campaña y material de acampada / traslados en Zanzíbar / seguro personal de viaje.

No incluye: Pago Local (a entregar en destino) de 600 $ y 390 € corresponde a: entradas al PN Lago Nakuru, Reserva Masai Mara, PN Serengeti y Área de conservación del Ngorongoro / permisos y tasas de acampada y alojamiento dentro de los parques y reservas nacionales / actividades con la comunidad Maasai en las inmediaciones de Masai Mara / paseo en barca o canoas por el lago Victoria/ vehículos 4x4 para descender al cráter del Ngorongoro / guía y caminata a orillas del Lago Manyara / algunos alojamientos fuera de los parques nacionales / productos frescos de alimentación.

No incluye: cena en Nairobi y comidas del medio día en Zanzíbar (a partir del día 11 del itinerario) / tasas aéreas internacionales y locales / visados / actividades opcionales / propinas.

Guzti hau irakurri eta gero, balora ezazue ea merezi duen lehiaketa honetan parte hartzea, non saria zure eskubideak oparitzea eta erdi-oparitutako bidai baten dirutza bat gastatzea. Lehiaketak aurrera jarraituko duelakoan nago baina, EZ NIRE ARGAZKIEKIN.

AZKEN ORDUA! El Viajerok "Memorias de un verano" argazki lehiaketako oinarriak berridatzi ditu, hainbat argazkilarik Twitter bidez hauen berridazketa behin eta berriz aldarrikatu ostean: http://on.fb.me/rp8GEz

113. Jazzaldia 2011

2011-07-24T01:46:00.001+02:00

Donostia 2011. Crystal Fightersen kontzertua.

112. Esaldia

2011-07-23T09:42:00.001+02:00

"Ez zait argazkilaritza axola bizitza baizik".

-Henri Cartier Bresson-

111. Bidaiariak trenera!

2011-07-22T18:40:00.001+02:00

Azpeitia 2011. "Aurrera" lurrunezko lokomotora, bere bidaia hasi baino minutu batzuk lehenxeago.

110. Zorabiodunik ez. Dadeseko bide kurbatu bitxia.

2011-07-20T00:22:00.001+02:00

Orain dela egun batzuk, berri on bat eman zidatzen, Viajablog eta RACC Travelek antolatutako "Carreteras de ensueño" argazki lehiaketan parte hartu nuen argazkia 1.go postuan gelditu zela jakinarazi zidatenean. Ze poza!

Bat baino gehiago izan dira zorabiatzen direnentzat gomendagarria ez den bide bitxi hau non aurkitzen den galdetu didatenak. Beraz, sarrera hontan bertara iristeko datu batzuk emango dizkizuet, agian batenbat animatzen da aurrez-aurre leku hau ikustera, oso urrun ez dagoen lurralde baten aurkitzen baita eta batez ere, oso merkea da haruntz bidaiatzea.

Bide hau, Dadeseko arroiletan aurkitzen da, Marokon. Argazki hau orain dela 2 urte, beste 2 lagunekin egindako bidai baten egin nuen. Kamera hartu eta hegazkinera igo ginen lurralde urbil zein ezezagun honekin topo egiteko.

Barajasetik Marrakecheraino eramango gaituen hegaldiren bat hartu dezakezue. Sarritan, hegazkinean joan-etorria maletekin eta tasak gehituta, ez dugu 100€ baino gehiago ordaindu beharko. Hori bai, aurrez begiratzea da gomendagarriena eta batez ere, Easyjet eta Ryanair bezalako konpainiek eskeintzen dituzten eskeintzekin adi ibiltzea.

Marrakechera iritsi bezain laster, hainbat aukera dauzkagu:

a) Autobusez egiten diren ibilaldietara apuntatu.
b) Gida bat kontratatu lekuak erakusteko.
c) Kotxea alokatu.
d) ...

Gure asmoa argazkiak egitea baldin bada, aholkagarriena kotxe bat alokatzea da, askatasun haundia emango baitizu argazki planninga antolatzeko garaian. Guk kotxe bat alokatu genuen. Ait Benhaddoura joan ginen Tizi N' Tichkatik Atlasa gurutzatuz 3 edo 4 ordutan.

Gaua bertan pasa eta hurrengo egunean gure ibilbidearekin jarraitu genuen Boumalne Dadesera, beste 3 ordu kotxez. Haruntz iritsi eta Dadeseko arroiletara eramango gaituen bidea hartu behar da, 30km-tara dago gutxigorabehera. Bidea estua eta kurbatua da, beraz kontuz gidatu. Gainera, poliki-poliki joatea oso gomendagarria da, geldialdiak eginez 1000 Kashben Rutako paisaia ikusteko eta forma arraroa duten harroka batzuk ere bai.

Geldialdia egiten dugun edozein txokotan, gehienetan konturatu gabe, harroketatik irteten diren umeez inguratuta ikusiko gara "bombons"-ak eskatzen dizkiguten bitarten (goxokiak).

Dadeseko bide kurbatu bitxira, Kasbah de la Vallée hotela atzean utzi eta berehala iritsiko gara. Bidea igo eta goiko jatetxeko terrazatik segituan atzemango dugu gure helmugara iritsi garela.

Marokoko argazkiak: http://bit.ly/nF9xC0

109. Goiz lainotsua Kizkitzan

2011-07-17T17:00:00.002+02:00

108. Lucie Debelkova argazkilari eta bidaiariari elkarrizketa

2011-07-15T08:29:00.001+02:00

Lucie Debelkova, Pragako hirian jaio zen. Bere jaioterriak transmititzen zion edertasun hori munduko beste hainbat txokoetan aurkitu nahian hasi zen bidaiatzen. Lehenengo bidaiak, aintzinako zibilizazioen arrastoak ikus zitezkeen lurraldeetara izan ziren: India, Egipto eta Ekialde Ertaina. Mongolia, Zelanda Berria eta Alaska bezalako lurralde urrunetara ere bidaiatu du, beti ere, leku berriak ezagutu eta berriz bueltatzeko zortea ere izanez. Pixkanaka bidaietara ohitzen hasi zen eta gaur egun, 80 estatu baino gehiagotan egon dela esan dezake. Honek, bizilekua munduko herrialde askotan bilatzera bultzatu du.

Betidanik kameraren bat esku artean duela bidaiatu du, bizipen eta aurkikunza berriei argazkiak eginez. Guzti honen eta denboraren ondorioz, bere buruari honako galdera egin zion: "Nola azaldu dezaket bizirik sentitzearen sentimendua eta mundu haundi honekin konpromezu bat izatea?" Beraz, galdera honen ondorioz, artea eta argazkilaritzaren ezagutzak jasotzen hasi zen.

Bisitatu dituzun lurralde guztiei buruzko berri izan eta gero, lehendabizi egin behar dizudan galdera honakoa da: Munduko zein puntutan aurkitzen zara une honetan?

Momentu hontan Frantziako Provenza ikertzen hari naiz eta laster, Suizako Alpeetara bidean jarriko naiz.

Nola eta zergaitik hasi zinen bidaietako argazkilaritzan?

Lehen esan dudan moduan, prozesu graduala izan da, lehenik bidaien zaletasuna etorri zen eta gero argazkilaritzarena.. Moduren batean, bata bestearekin inbolukratzen da.

Makina bat herrialde ezagutu dituzu. Zure ustez, zein da ederrena argazkilariaren ikuspuntutik?

Askotan galdetzen didate hau, era berean, oso zaila egiten zait erantzutea. Norberaren gustuen araberakoa dela deritzot. Desertuak eta glaziarrak ikaragarri atsegin ditut, nire ustez beraz, Ekialde Ertaina eta iparraldeko lurraldeak dira ederrenak. Hala ere, leku guztietan aurkitu daiteke interesgarria den zerbait.

Zein da oraindik bisitatu ez duzun lurraldea baina bertara bidaiatzea gustatuko litzaizukeena?

Ez naiz Hegoamerikentan egon oraindik eta bertan, Peru, Bolivia edota Argentina bezalako lekuetara bidaiatuko nuke.

"Kolorea" eta "argia" dira zure lana ondoen deskribatzen dutenak. Zein da zure teknka? Lan guztia kameran egiten duzu exposaketa teknika ezberdinak erabiliz edota argazkia Photoshop edo Lightroom bezalako programekin amaitzea nahiago duzu?

Kolore ederrak lortzeko, leku egokian egon behar da une egokian, eta askotan exposaketa motelaren teknika erabiltzen dut eta honek sarritan koloreak bizitzen ditu. Hala ere, denbora eta planifikazio on bat da argazki onak egiten laguntzen dizun teknikarik hoberena. Orokorrean ez dut Photoshop erabiltzen, eta Lightroom ere oso gutxitan.

Zeintzuk dira zure argazkilaririk gustokoenak?

Betidanik Philip Plisson gustatu zait, argia eta drama harrapatzeko modu ederra dauka.

Zure hurrengo bidai edota proiektua?

Momentu honetan hari naiz horietako batzuetan lan egiten baina Atlantikoari argazkiak egitea gustatuko litzaidake Frantzia eta Irlandatik.

Amaitzeko, bidaiari eta argazkilarientzat aholkurik?

Irten kalera eta praktikatu, praktikatu, praktikatu... Argazkiak ez dira beraien kabuz egiten, eta egiten duzuen argazki berri bakoitzeko, entrenatu zure begia, konposaketa eta argi hobeak bilatuz.

Hauxe da guztia, eskerrik asko Lucie.

Lucieren lana bere web orrian, Flickrren eta Facebooken jarraitu dezakezue.

107. Perspektibaren garrantzia eta Julian Beever

2011-07-11T10:10:00.001+02:00

Batxiller artistikoan nengoenean, marrazketako klasean lehendabizi erakutsi ziguten gauzeetariko bat perspektibaren garrantzia izan zen. Marraztu beharreko lekua erabaki ostean, besoa luzatu, begi bat itxi eta arkatzarekin ikusmuga seinalatzen genuen lerro ikustezin bat sortuz. Arkatzaren ertza eta ikusmuga batzen ziren puntu hori, lerroak angelu egoki batean marrazten laguntzen zigun erreferentzia zen, perspektiba eta sakonera lortzeko.

Argazkilaritzarekin berdina gertatzen da. Konposaketa egiteko garaian, perspektiba beharrezkoa da, erreferentzia puntu hori non jartzen dugun arabera, modu bateko edo besteko irudia lortuko baitugu.

Ziur, zuetariko askok Julian Beever artista britainiarra ezagutzen duzuela. Bere irudiekin, dudarik gabe, perspektibaren garrantziaz ongien hitz egin dezakeen pertsonaia da. Goza ezazue:

106. Maltako autobusak

2011-07-08T12:26:00.004+02:00

Bozina musikalak, apaingarri erlijiosoak, eskuz trazatutako marrazkiak... Maltako autobusak, Mediterraneora egindako bidaiaren baten, uharte txiki hau zapaldu duten bisitari guztien postal, liburu eta oroitzapenen jabe izan dira. Baina guzti hau iada iraganean gelditu da pasa den Uztailaren 2tik, seguritate eta erosotasun hobea duten ibilgailuez trukatu bait dituzte.

Hamarkada askotan, koste baxuko ibilgailu honetan uhartea gurutzatzea erakargarri turistikoa izan da, non autobus bakoitzak, bere jabea zuen eta honek ibilgailua bere gustura apaintzen zuen beste txoferren aurka lehiatzeko eta bezeroak erakartzeko besteak beste.

Autobusak bidaiariez betetzen ziren eta urrengo geldialdiraino atea zabalik zutela joaten ziren, bidaiariren batek sokatik tira eginez kanpaia joz urrengo geltokian jeitsi nahi duela adierazteko.

100 urte baino gehiago pasa dira Maltako bideetara iritsi zirenetik. 1905ean hasi zen guztia, Mr. Spilled izeneko baten batek, Erresuma Batutik hori koloreko autobusak ekarri zituenean, Malta base militarra bait zen eta garraioa beharrezkoa zen. Urte batzuk beranduago BMCk (Britain Motor Company), 6 kamioi ekarri zituen garraio publiko bezela erabiltzeko baina oso gutxi iraun zuten erosotasun falta zela eta. Egunez egun, gero eta gehiago ziren autobusa erabiltzea hautatzen zutenak bidaiatzeko, beraz eskaerak gehituz joan ziren.

1929an, lege orokor batzuk ezarri zituzten tamainu, kolore eta edukierari buruz. Ordurako 385 autobus lizentziatu zeuden, baina jabeen egoera ekonomikoa kili-kolo zegoen eta honek ibilgailuak onartu ezineko egoeratan egotea ekarri zuen. Ibilgailuen mantenimenduaz arduratzen ziren enpresa askok ateak itxi behar izan zituzten, beraz, jabeek beren ibilgailuak sortzen zizkien mantenimendu lan guztietaz arduratu behar izan zuten. Honek, konpetentzia haundia ekarri zuen gidarien artean. Autobusak behar baino gehiago betetzen zituzten eta bidaia gehiago egiteko abiadura haundian gidatzen zuten, bidaiariak arriskuan jarriz. Gidariak elkarren artean borrokatzen ziren legea betetzen ez zutenek diru asko irabazten bait zuten, zintzoenek, eguneroko gastuak ordaintzeko ere irabazten ez zuten bitartean. Delitu hauek, gidari bat baino gehiagoren atxiloketa ekarri zuen eta ikaragarrizko salaketak onartu behar izan zituzten.

1931an Garraioen Kontrol Batzarra sortu zen. Ordutegiak eta ibilbide berriak ezarri zituzten, horrela, zerbitzua hobetu zen. Ibilgailuen jabeak lasaiago sentitzen ziren eta autobusak itxura onean mantentzen zituzten apaingarriak jarriz eta patroi edo santuren bat bezala izendatzen. Denbora guzti hontan Garraioen Kontrol Batzarrak hainbat bilera ospatu zituen zerbitzua hobetzeko eta proposamen berriak pentsatzen zituzten. Lehenengoa, autobus gehiago jartzea izan zen. Bestea, garraio publikoa nazionalizatzea, enpresa bakar batentzat edota autobus jabeek antolatutako taldeetan lan eginez. Azkenik, Batzarrak ibilgailuen zenbatekoak 500era igo behar zuela erabaki zuen, jabeek antolatutako taldeetan lan eginez.

Erabaki hauek protesta eta grebak ekarri zituen, baina azkenik erabakia onartu behar izan zuten eta Batzarra, BMC eta autobus jabeak, Sliemako autobus konpainiarekin fusionatu ziren. Baina istilu guztiak ez ziren hemen amaitu, beranduago, BMCk Sliemako ibilbideen monopolioa lortu nahi baitzuen eta gobernua mehatxatu zuen, hori hala ez balitz, Maltara ekarritako autobus guztiak Egiptora eramango zituela esanez. Hala ere, istilu hauek ez zuten denbora asko igaro, BMCk monopolioa lortzearen esperantza galdu eta bere interesak Joseph Gasan jaunari saldu zizkion, Maltako enpresariar ezagun bat. Gasan jaunak BMCren interes guztiak erosi ostean, Sliemako ibilbideko autobusak erosi zituen banan-banan eta horrela, BMCk horrenbeste desiatu baino lortu ez zuen monopolioa izan zuen. Egoera txarrean zeuden autobusak aldatu eta II. Mundu Gerra eta gero, lizentzia gehiago jasotzen jarraitu zuen. Urteetan zehar monopolista izan ondoren, 1955ean, bere ibilgailuak partikularrei saltzen hasi zen.

1971an, aldaketak egon ziren gobernuan eta garraio publikoa berrantolatzea erabaki zuten. Hainbat ikerketa burutu ostean, autobusen jabe guztiek, diru kopuru berbera irabazi behar zutela erabaki zuten. Horretarako, uhartzeko autobus guztiak talde bakar baten bildu behar ziren baina jabeak ez zeuden ados, berriro ere alferrikako istilu eta grebak eginez. Haserre guzti hauengatik, autobus jabeek antolatutako talde bat sortzea erabaki zen, Maltako garraioak kontrolatzeko eta talde hontako arduradunak, 2 urtean behin aldatzen joango ziren.

Hala ere, istilu guzti hauek orain, Maltako historiako zati bat dira, bisitariak erakartzen zituzten autobus deigarri haiek beren motor zaratatsuak itzali baitituzte, Maltako aurrerapenean pauso bat aurrera emanez, eta orain arte garraio hau nekez erabili izan duten elbarri eta adinekoek autobusak modu seguru eta erosoago batez erabili ahal ditzaten.

Maltako argazki galeria: http://www.ainaragarcia.com/fotos/malta--gozo

105. Gora San Fermin!

2011-07-06T20:46:00.001+02:00

104. Arratsa Itzurunen

2011-07-05T09:32:00.002+02:00

103. Esaldia

2011-07-04T11:12:00.003+02:00

"Argazkilaritzak ezin du errealitatea aldatu baina erakutsi bai".

-Fred Mc Cullin-

102. Haur lapurtuak

2011-07-03T09:51:00.001+02:00

Donostia 2011. "Haur lapurtuen" kasuko biktimetako bat, Donostiko Hospitalera bidean "Non daude?" kartelarekin. Bertan, umeen salerosketak egiten ziren orain dela hamarkada gutxi.

Artikulua: http://bit.ly/kvKns0

Argazki-kazetaritza galeria: http://bit.ly/jI3thJ

101. Wallpaperrak hilero

2011-07-01T10:03:00.001+02:00

Azken 6 hilabete hauetan, 30 bat harpidedunek hilabeteko lehenengo egunean wallpaper berri bat jaso dute dagokion hilabeteko egutegiarekin.

Lehenengoetan negua zen gaia eta lehengo urtean iparraldeko lurraldeetara egindako bidaietako argazkiekin islatu dut.

Udaberriaren etorrerarekin, eguzkia lotsati esnatzen da. Hala ere, zerua makina bat kolorez estaltzen da Euskal Herriko itsas - bazterrean.

Maiatzean sartu eta uda gero eta gertuago sentitu arren, ez gaitezen euritakorik gabe irten, Donostia bezelako hirietan, ohikoa baita ezusteko zaparradaren batek harrapatzea.

Eta azkenik, iritsi da uda. Beroa hasten da eta egun aproposak aurkituko ditugu Urederra bezelako txoko miragarriak bisitatzeko, edota arratsalde eder bat hondartzan igarotzeko.

Baina hau ez da hemen amaitzen. Horrelako txokoetatik bidaiatzen jarrai dezakezue, hilero proposatzen dizuedan wallpaper berriarekin, urtea bukatu arte. Honako helbide elektronikora email bat bidaliz harpidetu zaitezkete: info@ainaragarcia.com Wallpaperrak jaso nahi dituzuen helbide elektronikoa azaldu iezaidazue bertan.

100. Aldaketak eta eduki gehiago blogean Uztailetik aurrera

2011-06-29T21:37:00.001+02:00

Egun gutxi falta dira Uztailerako eta orain dela gutxi nire Facebookeko perfilean esan nuen moduan, aldaketa batzuk egongo dira blogean. Orain arte bezela gai nagusia argazkilaritza eta bidaiak izanik, hilero honako edukiak irakurri ahal izango dituzue: argazkilari edo/eta bidaiariei elkarrizketak, bidai-errezetak, argazkilari edo/eta bidaiari garrantzitsuen esaldiak, bitxikeriak, erreportaiak, bizipenak...

Batez ere, ideia blog dinamikoa izatea dela azpimarratu nahi dut, non guztiok parte hartu eta iritzia eman dezagun edota argazkilaritza edo bidaien inguruko gai interesgarriren bat baldin baduzue ere, proposa dezakezue info@ainaragarcia.com -era idatziz.

Prestatzen hari naizen edukiak, zeuen gustokoak izatea espero det, eta iritzi, afizio nahiz bizipenak, guztion artean partekatzea.

Mundua bisore baten atzetik helbidean itxarongo zaituztet eta baita erderazko El mundo a través de un visor blogean ere.

99. Badator Nakor!

2011-06-17T23:29:00.001+02:00

Esther eta Arkaitzen deia, Nakor, bere semetxoa izango denaren jaiotzaren aurreikuspen data baino 7 aste lehenago jaso nuen. Uste dut ez dagoela esan beharrik, niretzat aski ezezaguna den argazkilaritza gai bat izanik, bikoteek, ilusioz beteta bizi dituzten momentuak direla eta argazkiak egiteko orduan, antzematen da. Pozik daude eta kamera aurrean beren zoriontasuna erakusteko prest jartzen direnean, sinetsi, inguruan horrenbeste energia positibo izanik lan egitea zoragarria dela.

Eta zer esan, saioan zehar sortu ziren ezuzteko txiki horiei buruz. Lehenengo argazkiak, bainugelako ispilu aurrean egin genituen, eta kameraren klik soinua entzun bezain laster, Nakor txikiak berehala protagonismoa hartu nahi izan zuen Estherren sabelean ostiko txikiak emanaz, goiko irudian ikus dezakezuen moduan.

Umearen logela estreinatzeko prest dagoenez, aspaldian praktikan jartzen dudan Multiple Shots teknika erabiliz zerbait berezia egin genezakeela iruditu zitzaidan.

Eta amaitzeko nola ez, nire eskerrik beroenak Esther eta Arkaitzi, beraientzat horren bereziak diren momentuak erretratatzeko nigan konfidatzeagatik, urte batzuk barru, bizipen eta argazki hauek beren seme Nakorrekin partekatu ditzaten.

98. Badatoz udako kirolak

2011-06-05T20:59:00.001+02:00

Egunak pasa ahala, gero eta gertuago sentitzen dugu uda. Egunak luzatuz doaz, eguzkiak irteten du, futbol liga amaitzen da eta era berean, udako kirolek beren denboraldiei hasiera ematen diete. Kirol hauetako bat arrauna da, udan zehar, itsasertzeko herrietan gozatu ahal izango duguna, atzo Mutrikun egin zuten moduan adibidez.

Talde edo trainera bakoitzak herri bati dagokio, adibidez, Zumaiko "Telmo Deun", Zaurauzko "Enbata", Hondarribiko "Ama Guadalupekoa"...

Trainera bakoitzak, 3 ziabogadun ibilbidea egin beharko du, ahalik eta denbora murritzenean.

Ibilbidea azkarren egin duen trainera izango da herri hortako bandera eramango duena. Horrela, uda guztian hainbat herritan regatak ospatzen dira, eta taldeek banderak irabazten joan behar dute. Oso kirol lehiakorra da baina aldi berean, festaz betetzen du ospatzen den herria. Adibide bezela Kontxako bandera dugu, garrantzitsuena, irailero ospatzen da Donostian eta arraun denboraldiari hirian bertan ospatzen den festa haundi batekin esaten dio agur.

97. "Malaletxean ez zaude sexy"

2011-06-03T00:17:00.001+02:00

Gaur goizean Donostira iritsi naizenean, Grosetik pasa eta nire harreta deitu duten kartel haundi batzuk ikusi ditut (eraikinak obretan daudenean estaltzeko erabiltzen dituzten horietakoak). Lehenengoak honela zioen: "Egin irribarre, malaletxe gehiegi baitago munduan" izki handiekin. Bigarrengoak berriz "Malaletxean ez zaude sexy" zioen.

Garbi zegoen argazkiren bat egingo niela, beraz, eguneroko prentsaurrekoak bukatu eta gero, Grosera bueltatu naiz. Eserleku baten eseri naiz, norbait edo zerbait igaro zedin, baina kalea huts-hutsa zegoen. Bitartean, enkoadrea pentsatu eta txuri-beltzean egitea ere erabaki dut, zerbait arraroa nigan baina esaldiari indarra eman nahi nion, eta koloreak ez zidan txuri-beltzak hainbete lagunduko.

Lehendabizi, aitona batzuk pasa dira obrei buruz berriketan, nola ez. Baina ez zetozen bat egin nahi nuen argazkiaren ideiarekin. Geroxeago, emakume batzuk etorri dira, eta kamera ikusi didatenean, nik argazkia egin zain gelditu dira gero aurretik pasatzeko. Ez zetozen bat beraiek ere. Urrutitik, neska gazte bat txirrinduan honuntzaka ikusi dut. Beraz, kamera bizkor prestatu eta enkoadrean sartzen hasi denean.... klik! Eta hauxe argazkia:

Egia esan, argazkia hobetu daitekeela deritzot, beraz litekeena da egun hauetakoren baten handik berriro ere pasatzea, eta ea zortea ere konpainia pixkat egitera animatzen den.

96. Balenciaga Museoan

2011-06-01T15:37:00.000+02:00

Gaur, Balenciaga Museoak bere ateak ireki dizkigu komunikabideei. Nahiz eta oraindik aste bete falta den bere inauguraziorako, diseinatzaile getariarraren soineko eta osagaiak iada prest daude, bakoitza bere lekuan.

Museoa zeharkatu dugu, alde batetik bestera, soinekoz-soineko.

Baina zerbaitek nire arreta deitu du. Dirudienez, museoko paretetako baten, ortografia akatsak zuzentzea ahaztu zaie...

95. ERREZETA BIDAIARIA Maltako pastizziak

2011-05-27T00:45:00.003+02:00

Bidaiatzea argazkiak egiteko gustatzen zait, eta argazkiak egitea bidaiatzeko gustatzen zait. Baina bidaiek, argazki eta bizipen polit batzuk baino askoz ere gehiago ematen didate. Bertan bizi dutena bizitzea atsegin dut, "Kaixo", "Agur" eta "Eskerrik asko" beraien hizkuntzan esaten ikastea atsegin dut, bertan jaten dutena dastatzea gustatzen zait, etb., etb., ... Beraien herrialdeko beste herritar bat gehiago izatea gustatzen zait, egun gutxi batzuk baldin badira ere.

Horregatik, bidaiatzen dudanean, bertan bizi ahal ditudan bizipen guztiak xurgatzen ditut, etxera, bertan bizitako sentimendu eta egoeren zati txiki bat ekartzeko.

Gaur, 3 hilabete atzera egin dut, azkenekoz Maltara egin nuen bidaiara hain zuzen. Espinakez beteriko pastizzien usaina oroitu dut, Vallettako kaleetan zehar saltzen diren postu txikietan. Egunero bat edo bi jaten genituen haimaketakoa egiteko. Beraz, errezeta bilatu dut internetez eta sukaldera joan naiz. Sukaldatzeko oso errezeta erreza da eta ez dizu denbora asko kentzen, beraz, norbait probatzeko gogoz gelditu baldin bada, hemen uzten dizkizuet argibideak.

OSAGAIAK:

+ Hojaldre masa.
+ Ricotta gazta 200gr.
+ 2 arrautza.
+ Gatza, piperbeltza eta perrexila.
+ Ziazerba eskukada bat.
+ Olioa.

Nahastu gazta bol baten, krema ehundura izan arte. Gehitu arrautzak eta nahastu. Gero bota gatza, piperbeltz pixkat eta perrexila. Nahasketa hozkailuan sartu frexko mantentzeko.

Zartagin baten, tipula erregosi eta ondoren gehitu ziazerbak zati txikitan. Bitartean, piztu labea 220º-tan.

Hojaldre masa hartu eta borobil forman moztu. Zati bakoitzari, gaztarekin egin dugun krema koilarakada bat jarriko diogu, zartaginean dugun tipula eta ziazerbekin nahastuta. Itxi poltsa ttiki bat balitz bezala eta irekidura gora begira utzi.

Labera sartu eta minutu batzuk itxarongo ditugu kolore pixkat hartu arte. Azkenik, labetik atera eta, hortxe Maltako pastizziak! On egin!!

94. The Bang Bang Club

2011-05-25T12:17:00.001+02:00

Orain dela hilabete, Gervasio Sanchezek aipatu zuen film hau, Iker Gimenezek Cuarto Milenion egindako elkarrizketan. Zinemako kartelerak begiratzen hasi nintzen, interneten... eta nire harridurarako, arrastorik ez filme honi buruz.

Gaur goizean, nire zalantza guztiak argitu dira Naturpixelek pere Twitterrean film hau aipatu duenean. Dirudienez, oraingoz Estatu Batuetan bakarrik ikusi ahal daiteke eta Europara ekarri harte itxaron egin beharko dugu. Espero, itxaronaldia laburra izatea laster ikusi ahal izateko, urte asko polemikak arrastatzen daramakien gaia baita eta trailerra ikusi ostean, oso interesgarria izango den itxura du.

93. Diego Rivas

2011-05-25T00:52:00.000+02:00

Gaur arratsaldean, azken urteotan Errealeko jokalaria izan den Diego Rivasi argazkiak egiten egon naiz.

Gaur, Donostian bere azken eguna izan denez, argazkian hiria identifika litekeen zerbait sartu nahi nuen, beraz, Haize Orrazira gerturatu gara elkarrizketa hasi aurretik argazki pare bat egiteko.

Argazkiak eta elkarrizketa, bihar bertan ikusi ahal izango duzue, Mikel Recalderen eskutik Noticias de Gipuzkoan.

92. Curva Chiusaren kontzertua Urumea ibaian zehar

2011-05-21T14:27:00.003+02:00

Gaur goizean, kontzertu berezi-berezi baten argazkiak egiten egon naiz egunkarirako. "Curva Chiusa" talde italiarra, Urumea ibaian goiz osoan zehar musika jartzearen arduraduna izan da.

Ekitaldia erakargarria izan da, bere "eszenatoki", globo eta musika bitxiarengatik. Pertsonalki, nire belarriak entzutera ohituta ez daden musika da, baina dibertigarria izan da eta gustatu zait, jejeje... Bideo bat uzten dizuet entzun ditzazuen. Berriro diot, gure belarriak entzutera ohituta ez dauden musika dela... ;)

91. Udaberriko egun bat Bardetan

2011-05-18T01:02:00.004+02:00

Atzo Nafarroako Bardetan izan ginen, paisaia berezi bezain bitxia.

Parke Naturalera sartu baino lehen, mitxoletez betetako zelai batzuetan gelditu ginen argazki batzuk egiteko. Egunen baten egin nahi nuen argazkietako bat da, ez dakit beren kolore gorri biziengatik edota dituzten petalu delikatuengatik ote den, baina maite ditut mitxoletak! Milaka zeudenez zaila zen ez zapaltzea bat bera ere, baina saiatu nintzen saihesten.

Begientzat opari bat izan arren, ez zitzaidan batere erreza iruditu konposaketa egoki bat aurkitzea. Eremu sakonerarekin jolasean hasi nintzen, politenak nabarmenduz. Gero, enkoadre itxixeagoekin saiatu nintzen, ondorengo argazkian bezalako xehetasunak bilatuz adibidez.

Arratsaldea udaberriarekin burubelarri igaro ostean, Bardeetara sartu ginen, arratsa baino lehen. Urre koloreko azken eguzki izpiek Piskerra argiztatzen zuten bitartean, haizeak leun putz egiten zuen belarrari mugimendu pixkat emanez.

Minutu gutxi beranduago, ilargia irteten hasi zen.

Eguzkia ezkutatu bezain laster, ilunabarrean sandwich batzuk afaldu, eta gaueko argazkiak egiteko kamera bizkor prestatu genuen.

Gabaz eginiko argazkiak ez ziren asko izan, eta nahiz eta argazki bakoitzari denbora asko atxiki behar zaion, pazientziak bere saria lortzen du, gehienok egiteko ohiturarik ez dugun argazki bat egitea lortu dugula ikustean.

90. LEHIOTIK BEGIRA Argi beldurgarria arratsean

2011-05-11T22:14:00.002+02:00

Orain dela ordu erdi pasata, afaltzen bukatzen hari ginen etxeko sukaldean, eta euria hasi du. Trumoiak entzun ditugu eta tximista batzuk ere atzeman dira, baina ikusgarriena, lehiotik begiratu eta bapatean, argi beldurgarri hau ikustea izan da.

Tripodea autoan neukan, beraz, kotxera jeitsi, tripodea hartu eta etxera igotzea tardatuko nuen denbora horrekin argirik gabe geldituko nintzenez, ISOa igo eta pixka bat subexposatu behar izan dut. Hala ere, emaitzarekin nahiko gustora gelditu naiz.

89. Alberto Iñurrategi

2011-05-06T16:17:00.002+02:00

Gaur goizean Alberto Iñurrategirekin egon gara. Orain dela urte askotatik, euskal mendizaletasunean ikus dezakegun aurpegi aski ezaguna da. Bere bidea Felix anaiarekin hasi zuen, nor zoritxarrez, orain dela ia 11 urte bizia galdu zuen G2 mendia jeistean. Hala ere, ezerk ez dio Albertori mendiari dion zaletasuna galarazi eta laster hasiko da bere urrengo abentura.

Aste batzuk barru, argazkiak eta Rosana Lakunzak egindako elkarrizketa ikusi ahal izango duzue, larunbatero Noticias de Gipuzkoa, Diario de Noticias, Diario de Alava eta Deiak ekartzen duten "ON" aldizkarian.

88. LEHIOTIK BEGIRA Udaberriko ekaitza

2011-05-03T19:10:00.002+02:00

Igande arratsaldean, etxera bueltatzerakoan, laino beltzek nahi baino lehenago ilunarazi zuten eguna. Autoa etxe aurrean aparkatzen hari nintzela, Izarraitz mendikatean tximistak jausten ikusi nituen, beraz, tripodea hartu eta bizkor etxera igo nintzen ea ikusitakoaren argazkiren bat lortzen nuen. Zoritxarrez, ez nuen tximista ikusgarririk ikusi, hare gutxiago zerua lerroz betetzen duten belgurgarri horietakorik. Baina argia polita zen, maiatzeko lehenengo egunean, negu giroa sentiarazten duen horietakoa.

87. Segurako Aste Santua

2011-04-22T01:00:00.003+02:00

Gaur Seguran egon naiz, Aste Santutako prozesioaren argazkiak egiten egunkarirako. Lehengo urtean ere egin nuen erreportaia da, beraz, erreztasun gehiagoz mugitu ahal izan dut haurten.

Ezer baino lehen, jendearen esker ona aipatu nahi nuke, batez ere, bere etxeko lehiora igotzera gonbidatzen zaituztenean ikuspuntu ezberdin batetik lan egiteko, eskerrik asko benetan, gustura egiten da lan horrelako jende jator eta eskuzabalarekin.

Bigarren aldia izanik, ez nuen nahi lehengo urteko argazki berberekin etxera bueltatzea, beraz ikuspuntu ezberdinekin saiatu naiz. Kale batzuk zeharkatzen ibili eta gero, lehio eta balkoietatik prozesioa jarraitzen zutenei begira jarri naiz. Halako batean, balkoian negar zotinka zegoen adineko emakume batek deitu du nire arreta. Mukizapiarekin aurpegia estaltzen zuen. Aldi berean, bere ondoko kideak, pozik egiten zituen prozesioko argazkiak, argazki kamera txikiarekin. Momentu batez, argazkia aurreikusi dut, baina horretarako, nire eskubitik poliki poliki zetorren Jesusen irudia enkoadrean sartu beharra zegoen. Zoritxarrez, Santua ez da garaiz iritsi, edo iritsi denerako, emakumeari aurpegia aldatu zaio, bere prezentsia gertuago izanda nolabait, lasaitu eta poztu egin dela dirudi.

86. Nork zioen Mediterraneoan ez dagoela olaturik?

2011-04-19T12:18:00.002+02:00

Zenbat argazki ikusi ote ditugu, argazkilariariak izan dituen zailtasunak kontuan izan gabe?

Gozo uharteko Azure Window, Maltako paisaiarik ikusgarrienetako bat da. Mediterraniar itsasoan galduta aurkitzen den uharteetako bat izanik, burura etortzen zaizkigun gauzeetariko batzuk tenperatura atsegina eta itsaso barea dira. Arku honetara egin genuen ibilaldiko esperientzia ez zen horrela izan. Itsasoa oso haserre zegoen eta haizeak indartsu egiten zuen putz. Arrats guztia argazki "egoki" bat egin nahian igaro genuen eta 50 bat argazki mugitu egin eta gero, mirariz bat salbatu ahal izan nuen.

Arkua itsaso leunarekin eta esposizio motel batekin argazkiztatzeko ideiarekin joan nintzen baina haizeak kamera ikaragarri mugitzen zidan eta ezinezkoa zen argazkiak mugituak ez gelditzea. Beraz, Mediterraniar itsasoaren beste aurpegi bat erakustea erabaki nuen, itsasoaren eta olatuen mugimendua izoztuz.

Jarraian, goiko argazkia egin eta minutu batzuk beranduago grabatu nuen bideo bat uzten dizuet. Ikusten duzuenez, haizea oso haserre zegoen eta kamera nola mugitzen zuen ere antzematen da, nahiz eta tripode pisutsu baten gainean egon:

85. Tabakalerak bere ateak ixten ditu 2015 arte

2011-04-16T00:48:00.002+02:00

Aste honetan itxi dira Tabakalerako ateak, eta horrela jarraituko du 2015. urterarte, non itxura aldaketa berri batekin zabalduko duten. Badakit aldaketa horiek hiritarrei eta artistei onurak ekarriko dizkiela, batez ere bertan ospatuko diren erakusketa, tailer, ikuskizun eta kontzertuetan parte hartu nahi dutenei, baina tristura pixkat sentitzen dut bere ezaugarria den "misterio" ikutu hori galduko duela pentsatzeak. Horregaitik, azkeneko egunean, komunikabideak ehundaka hiritarrekin bat, ate irekien azkeneko orduak argazkitatzera joan ginen eta ziur, hemendik urte batzutara nostalgiaz begiratzen ditugula irudi hauek.

84. Katuak gustatzen?

2011-04-10T21:19:00.006+02:00

Astebukaera hontan, 5. Katuen Erakusketa Internazionala ospatu da, Irungo Ficoba aretoan. Larunbat goizean joan nintzen, egunkarirako argazkiak egitera. Gustura lantzen ditudan gai horietako bat da, agian katuak oso gogoko ditudalako edo baita, beren jabeak harro erakusten dizulako bere katurik ederrena argazki bat atera diezaiozun, eta jarrera horrek, lana asko errezten dizu. Oker ez banago, guztira 150 bat katu bildu dira, hainbat espezietakoak, batzuk ezagunagoak besteak baino, baina guztiak "zerbait" bereziarekin. Batzuen itxura ikusgarria zen, beste batzuek berriz, begiradarekin erakartzen ninduten.

Hala ere, ahozabalik utzi ninduena, deskantsatzeko erabiltzen zituzten logela landu horiek izan ziren, txundigarriak. Baina areto osoan zeuden katu guztietatik bakarra aukeratu beharko banu, honako persa ttiki hau hautatuko nuke, bere anai-arreben gainetik salto egin eta lehen planoan atera nahi izan zuena.

83. Chema Madoz-en "Poetika" erakusketa

2011-04-07T15:58:00.003+02:00

Gaur, nire argazkilaririk gustokoenetako baten "Poetika" izeneko erakusketan egon naiz: Chema Madoz. Chema Madoz, gaur egungo argazkilaririk ezagunenetariko bat da. Bere lana berehala antzematen da, gauzen esanahia adierazteko duen modu bitxiagatik batez ere. Oso argazki kurioso eta metaforikoak ditu. Erakusketatik pasatzera animatzen zaituztet, Maiatzak 21 arte Okendo Kultur Etxean egongo da.

82. Aspertzean argazkiak egiten

2011-04-06T12:30:00.005+02:00

Noiz edo noiz hitz egin dut blog hontan, aspertuta gaudenean egiten ditugun argazki horiei buruz. Uste dut, batzutan ez dela horren txarra aspertzea, aurrean daukagun edozerrekin jolasean hasten bait gara eta hare gehiago kamera eskura daukagunean. Une hoietan, harreta gehiago ere jartzen dugula ere ohartzen hasia naiz, agian, ez dugulako ezer hoberik egiteko edota ispirazioa, ezer pentsatu gabe gaudenean etortzen zaigulako. Argazki hau, orain dela 30 minutu egin dut. 11:00tan, elkarrizketa bat neukan eta urrengo erreportaia 13:00tan hasiko dut. Bitartean, beste zerbait egin, paseatu edota ezer egin gabe egoteko denbora daukat. Argazki hau, ezer egin gabe egotearen emaitza da. Autoan nintzen, aspertuta, 13:00ak arte zer egin jakin gabe. Bat batean, belar berezi hau ikusi dut alboko zelaian. Makrorik ezean, telea hartu eta beste belarrekiko zuen distantzia aprobetxatuz, diafragma asko ireki eta atzealdea leun uztea lortu dut, garrantzia belarrari emanez.

81. Laurobaren bideoklip berriaren grabaketa

2011-04-04T21:55:00.003+02:00

Astebukaera hontan, Laurobaren bideoklip berriaren grabaketan egon gara. Aste batzuk barru ikusi ahal izango dugu, baina bitartean, oso bideoklip dibertigarria eta zertxobait baziloia izango dela aurreratzen dizuet. Grabaketa, Donostiko Igeldo mendian kokatutako mantsio baten izan zen. "Gu" abestiaren soinua izango duen bideoa, Laurobatarrek mantsio hontan antolatzen duten mozorro festa bati buruzkoa da. Asko izan ziren bertara gerturatu zirenak: soldaduak, dantzariak, mexikarrak, "California Gurls" bideoklipetik atera berri den Katy Perry bat, zoroetxetik ihes egindako bat, eta baita, Lady Gaga bera ere, hermafrodita bertsioan, urrengo irudian ikusi dezakegun moduan:

Eta hauxe da oraingoz esan daitekeen guztia. Bitartean, itxaron egin beharko dugu edizioa amaitu arte bideoklipa oso osorik ikusi ahal izateko.

80. EGUNEKO ARGAZKIA Donostia 2016

2011-03-22T23:03:00.004+01:00

Hilabete gutxi batzuk bakarrik falta dira 2016. urtean, europako kulturaren hiriburu zein izango den erabakia hartzeko.

Imajinatzen duzue ze modutako erreakzioak egongo diren Donostiako hautagaitza suertatua izaten bada?

Eta hau "ensegu" moduko zerbait bakarrik izan da...

79. Atejokiei argazkiak egiten

2011-03-22T12:16:00.004+01:00

Vallettako kaleetan deigarria egin zitzaidan gauzetariko bat, atejokiak izan ziren. Kolore, forma eta neurri guztietakoak daude, souvenir dendak era badira non zure gustokoena erosi ahal duzun.

Baneramakien denbora bat modu hontako kollagea egiteko gogoekin, baina ez nintzen ados jartzen gaia erabakitzeko orduan. Maltara iritsi arte. Ez da lan zaila ateei argazkiak egiten ibiltzea, baina entretenigarria izan daiteke eta argiarengatik edo beste edozein arrazoirengatik beste modutako argazkiak egin ezin dituzunean, burutu daitekeen ariketa da.

78. Valletta, itsasontzien tamainako hiri txikia

2011-03-21T00:06:00.003+01:00

Maltako hiriburu den Valletta, xarma berezia duen eta 6000 bat biztanle soilik dituen hiri txikia da. Hala ere, portu haundi baten jabe da, eta bertan, hiri beraren tamainako itsasontziak ikus ditzakegu:

77. Lumilinna Snow Castle (2.go zatia)

2011-02-11T16:29:00.003+01:00

Tenperatura, iluntzen doan heinean jeisten doa eta arratsaldean genituen -12ºC-tatik, merkurioa -24ºC-tara jeitsi da. Harrigarria da kanpokaldean hotz hau egiten duenean, -9ºC-tara dagoen gazteluaren barnekaldera sartu eta epelxeago zauden irudipen hori.

19:00ak dira eta Snow Restaurantera noa afaltzera. 3 edari beroren artean aukera egiteko esaten didate, afaria prestatzen duten bitartean. Ez dakidanez bakoitza zer den, izenik bitxiena duena aukeratzen dut. Zerbitzariari galdetzen diot ea zer den, baina ez diot oso ongi ulertu. Berdin dio, agian horrela hobe, Ingalaterran izan nintzenean, askotan hobe dela zer jaten hari zaren ez jakitea ikasi nuen.

Badator lehenengo platera: "Reindeer Soup" izenekoa. Lehenengo aldia da elur - oreina jaten dudala eta bizian dastatu dudan haragirik gozoenetariko bat dela esango nuke. Gainera, tenperatura honekin, koilarakada bero bakoitzak zure gorputza barrukaldetik berotzen sentitzen duzu. Bizkor jaten saiatzen naiz, hotza gelditu aurretik, hemen konturatzerako janaria izozten zaizu!

Bigarren platera: Izokina patatekin. Oso goxoa hau ere, baina aukeratzekotan, uste dut elur - oreinarekin gelditzen naizela. Gainera, ez dakit azkar jateagatik ote den baina pixka bat beteta nago.

Eta amaitzeko, postrea: sagar tarta bainillazko izozkiarekin. Izozkia hotz honekin!!! Beno, hau behintzat lasai jan dezaket, ez dut uste urtuko zaidanik!

Afaltzen bukatu eta Castle Loungera noa, lo egiteko zaku lodi hoietara nola sartu behar dugun azalduko digute. Zaku berezi hauek, -30ºC-tako tenperaturetan lo egiteko prestatuta omen daude.

Sentsazio arraro bat daukat oraintxe bertan. Alde batetik, sekulako gogoak ditut -5ºC-tako logela horretan lo egiteko, baina bestalde, uste dut gaur asko gogoratuko naizela nire mutilaren besarkadetaz... "Zer egiten dut nik hemen!!" pentsatzen duzun une horietako bat da. Beno, honaiño iristeko 4000 km bidaiatu ondoren, ez dut uste atzera botatzea erabakirik aproposena denik.

Zakua hartu eta banoa logelara. Ze erreza zirudien Castle Loungen azalpenak eman dizkigutenean, baina zakuan sartzeko arropak kentzeko ordua iristen denean... ze HOTZAAA!!! Botak ohe ondoan uzten ditut, eta arropak berriz zaku azpian sartu ditut bihar esnatzean izoztuta ez aurkitzeko. Beno, sartu dut gorputz erdia zakuan dagoeneko, eta orain beste guztia argia itzalita egin behar dut, zakutik kanpora geldituko zaidan zati bakarra begiak izango baitira.

Besoak zakuan sartu eta belkroarekin ixten saiatzen naiz, baina ez dut aurkitzen. Bffff hau zoramena! Argia pizten dut berriz ere. Belkroa esku batekin hartzen dut gero ilunpetan bilatzen ez ibiltzeko. Dirudienez, oraingo honetan erdi lortu dut, ez dut hotzik sentitzen, beraz, ea horrela lo egiteko gai naizen.

Goizeko 6:30tan esnatzen naiz, beroa eta dena pasa dut gauean, txanoa eta eskularruak kendu behar izan ditut. Besoa zakutik atera eta argia pizten dut. Nahiz eta arropa zaku azpian egon, janzterakoan nahiko hotza dagoela sentitzen dut baina benetan hotzak daudenak botak dira. Ze zaila oinak sartzea!!! Hau hotza!!! Logelatik irten eta dirudienez, azkena izan naiz esnatzen. Castle Loungera noa gosaltzera, eta mundu guztia gaua nola joan zaien komentatzen hari da. Bat edo bestek lo ondo egin duela dio, baina gehienek ezerosoa iruditu zaiela diote. Nire ustez, ez da etxeko ohea bezalakoa noski, baina bizitzan behin egiteko esperientzia dela diot eta horrexegatik pena merezi du probatzea. Ez nuke esango gau txarra izan denik, gainera deskantsatuta sentitzen naiz.

Lumilinnako nire estantzia, gosari goxo batekin amaitzen da gaueko hotzak ahazteko: txokolate beroa gailetekin, uuuummmmmmmmmmmmm!!!!!

76. Lumilinna Snow Castle (1.go zatia)

2011-02-08T15:36:00.005+01:00

Aste honetan, munduko elurrezko gaztelurik haundienari buruzko erreportaia bat argitaratu dut Zazpika aldizkarian. Lumilinna da bere izena, eta Botniako itsasertzean aurkitzen den Kemi hirian eraikitzen dute.

Bidai guztietan bezala, hontan ere nire bidai koadernoa eraman nuen bizipen guztiak idazteko, beraz, hemen doa munduko hotelik hotzenetako baten bizitako esperientzia:

GPSaren arabera, kilometro gutxi batzuk gelditzen omen zaizkit Kemira iristeko, eta iada, Lumilinnari buruzko hainbat kartelekin gurutzatu naiz. Hirira sartu bezain laister, bidegurutze bakoitzean Lumilinnara nondik joan behar den adierazten duten geziak daude. Egia esan, zaila da galtzea eta lehenengoan iristen naiz. Autoa atzekaldean utzi eta ate urdin batetik sartzen naiz.

Castle Loungera sartu eta oso leku goxoa dela ikusten dut. Lurra, zorua eta ormak egurrezkoak dira, leku aproposa txokolate taza bero bat jengibrezko gailetekin jateko. Atzekaldeko mahai baten, gizon bat dago gazteluko argazkiak 10€tan saltzen. Arreran afaltzeko eta lo egiteko ordutegiei buruz informatzen nauten bitartean, atzo Santa Claus Villagen ezagututako Santanderreko senar emaztearekin aurkitzen naiz. Eskailerak jeisten hari naizela berriz, Santa Claus Villagen ere ezagututako ezkonberri madrildarrek agurtzen naute. Ai ene, 5 minutuan, ia nire herrian baino ezagun gehiago ikusi ditut! Baina kasualitateen kasualitaterako, maleta takilan uzten dudan unean, argazkiak 10€tan saltzen hari den gizonezkoak, bere izena Manolo dela eta espainiar argazkilaria dela esaten didanean da. Zero azpitik dauden graduengatik izan ez balitz, Madrileko hotelen baten nagoela pentsatuko nuke.

Bakarrik bidaiatzen duzunean eta hizkuntza arazorik ez duzun jendea ezagutzen duzunean, ni pertsonalki askoz lasaiago sentitzen naiz. Manolok, finlandiako emakume batekin ezkonduta dagoela esaten dit, eta bere emazteak ere argazkiak egiten ditu. Orain ez naiz bere izenarekin gogoratzen baina oso jatorra zen, eta gazteluko hainbat txoko gomendatu zizkidan argazki politak egin netzan.

Maleta utzi, kamera prestatu eta gaztelura noa. Elurrezko jatetxetik hasten naiz, kolore urdina du eta bainilla dirudien lurrina atzematen dut. Gero, elurrezko elizara noa eta azkenik, elurrezko hotelera.

Arratsalde erdia argazkiak egiten pasa ostean, uste dut txokolate taza bero bat merezi dudala indarberritzeko. Castle Loungeko egurrezko mahaietako baten esertzen naiz eta gazteluko managerra den Marika Tomminen gerturatzen zait, berarekin hitz egin bait nuen emailez nire bidaia hasi aurretik. Marikak, gazteluari buruz hitz egiten dit, nola hasi ziren, anekdotak eta erreportaia polit bat egiteko moduko informazioa ematen dit. Elkarrizketa eta gero, gazteluaren kanpokaldera noa arratsaren argazki batzuk egiteko. Emakume bat gerturatzen zait irribarrez, baina finlandesez hari zait hitz egiten eta ez diot tutik ulertzen, eta hitz egitea bukatu duenean, etorri bezala joan da irribarrez. Auskalo zer esan didan. Agian, Michelin panpinaren antza hartu dit daramadan plumifero honekin eta barregura sartu zaio, jajaja, zeinek jakin...

75. Emakume Argazkilariak

2011-01-26T22:50:00.002+01:00

"Mujeres Fotografas" izeneko talde bat sortu dugu Facebooken. Nahiz eta gero eta gehiago garen afizio edota profesio hau praktikatzen dugun emakumeak, oraindik ez gara gizonezkoak bezain horrenbeste, beraz, emakumea bazara eta argazkiak egitea atsegin baduzu, hau da zure taldea! Helburua, emakume argazkilari bezela gure bizipenetatik ikastea da, eta batez ere, gure afizio eta pasioa den argazkilaritza partekatzea. Batzeko, idatzi "Mujeres Fotografas" Facebookeko bilatzailean eta hortxe gaude, animo!

74. EGUNEKO ARGAZKIA Korrikalaria hankautsik

2011-01-23T15:55:00.003+01:00

Gaur, 68. Juan Muguerza krossa ospatu da Elgoibarren. Urtero, mundu guztiko korrikalariak hartzen dute parte, eta honek, ikusmira haundia sortzen du gradetan eta zirkuitu guztian zehar. Hala ere, gaur, harridurazko begirada asko ikusi ahal izan ditugu, Margaret Muriuky kenyarra, hankautsik 6,6km-tako distantzia korritzen ikustean.

73. San Sebastianetako danborrada

2011-01-20T21:05:00.003+01:00

Urtarrilak 20, San Sebastian eguna. Danborren soinua, festa eta kolorea Donostia eta Azpeitiko kaleetan zehar, danborjole eta kantinerak desfilatzen duten bitartean.

Baina festa, bezperan hasten da. Elkarteetako sukaldaldariek afari goxoa prestatzen diete danborjoleei, eta kantinerak guapa jartzen igarotzen dute arratsaldea, festa hasi aurretik.

Jarraian, atzoko argazki batzuk:

72. 2010ko argazkiak (2. zatia)

2011-01-15T14:23:00.004+01:00

Aurreko sarreran nioen moduan, hemen doa 2010ko argazkien bigarren sorta, oraingoan prentsakoak.

Donostian, gero eta gehiago dira, Kontxan egunero bainu bat hartzeko ohitura hartzen dutenak. Ez dio axola nolako eguraldia egiten duen, tenperatura bajuak ere, ez dira aitzikia.

Neguko lehenengo elurteetan, AP-1a da bide kaltutuenetariko bat. Irudian, AP-1a, trafikora itxi baino minutu batzuk lehenago, joan den neguan.

Eguraldiarekin jarraituz, olatuak protagonista bihurtzen dira urteko hainbat garaitan Gipuzkoako kostan. Umeek, Zarautzeko malekoian jolasten dute...

... baita Donostiko Paseo Berrian ere.

Gaur arte egindako argazki guztietatik, agian, urrengo hau da tristura gehien transmititzen didana. Igande eguzkitsu bat izan zen, Tolosako zezen plazan. Jose Mari Mendizabal eta Olasagasti aizkolariek, 6000€-ko apustua egin zuten, eta irabazleak, metro inguruko diametroa zuten lau enbor moztu behar zituen bestea baino lehen. Hasieratik, Olasagastik abantaila haundia atera zion Mendizabali, eta jokua amaitu baino minutu batzuk lehenxeago, Mendizabalek, kalanbreak sentitu zituen bere bularrean, enbor baten jarri zen pentsakor, eta azkenik alde batera utzi zuen bere jokua. Argazki hau, une hartan egin nuen. Ordu bat beranduago, bihotzekoak emanda hil zen.

Baina ez zen guztia tristura izan 2010ean. 3 urte bigarren mailan egon ostean, Errealak lehen mailara igotzea lortu zuen eta jarraitzaileek, ez zuten momentu hura galtzerik izan nahi.

Erreportaiak eta gero, erretratu batzuk, adibidez, Alex Ubagori...

... Celtas Cortos, ...

... edota Lauroba taldeko kide berriei.

Manifestaldiak arratsean konbokatzen dituztenean, jende masak eta azken argi izpiekin konposaketak egitera jolastea atsegin dut.

Eta amaitzeko, Donostitik pasiran nebilen baten aurkitu nuen argazkilari hau. Ezin izan nuen argazki bat egin gabe gelditu, autentikoa zen!!!

71. 2010ko argazkiak (1.go zatia)

2011-01-10T11:26:00.005+01:00

Agian, orain dela egun batzuk argitaratu behar nuen sarrera da hau, baina beno, hemen doa 2010ko argazkietatik gehien gustatzen zaizkidanak, edo arroen sentitzen naizenak behintzat. Sarrera hau, bi zatitan banatuko det, gaurkoa, bidaietako argazkiekin eta urrengoa, prentsakoekin.

Euskal Herrian egindakoekin hasiko naiz. Honakoa, abioneta baten egin nuen, Hendaiako zeruan. Abionetan ibiltzen nintzen lehenengo aldia zen, bero asko egiten zuen eta gutxi balitz, pilotuak, hego haizeak turbulentziak sortzen dituela esan zigun. Ez ninduen batere lasaitu horrek!! Baina beno, denak ondo iten zuen eta aurrez aukerarik izan ez nuen ikuspuntuetatik argazkiak egin ahal izan nituen.

Bigarrengoa, eguna amaitzean, Getariko arratoian azaldu zen argi izpia, egun euritsu eta gris baten ostean.

Aspalditik neukan Guggenheim museoari argazkiak egiteko asmoa, eta nahiz eta gertu dagoen, ez nintzen sekula joaten. Bere gertukotasunagatik, edozein egunetan joan zaitezkela pentsatzen duzun eta gero, sekula joaten ez zaren leku hoietako bat izan da niretzat. Egun horretan ordea, animatu nintzen, eta arratsean, 5 minuturo uretatik irteten ziren suzko "txorroak" enkoadrean sartuz jolastu nuen.

Udan, Londresen egon nintzen oporretan. Ez nuen tripoderik eman, eta ordu erdi, Westminster Bridgeko lurrean etzanda egon behar izan nuen esposaketa motel bat lortzeko. Azkenean, pozik gelditu nintzen emaitzarekin, horrenbeste makurtzean, ikuspuntu ezberdinak esperimentatu ahal izan bait nituen.

Minutu batzuk geroago, ISOa zertxobait igo, eta exposaketa motelekin jolasean jarraitu nuen, Big Ben, eta hain esanguratsuak diren autobus gorriekin.

Eta urrengoak, nola ez, Finlandiako biadaiakoak. Husky trineoan ibiltzea, uste dut 23 urte hauetan bizi izandako esperientziarik hoberenetariko bat izan dela.

Kilometro erdira, Santa Clausen etxea zegoen, non urteko 365 egunetan, Gabonetako magia sentitu daiteke.

Zer esan Lumilinna elur jauregiari buruz...

Astelehen hotz hura Helsinkin, Madrilera bueltatu aurretik.

Eta bukatzeko, ustekabeko ostadar zirkularra, justu, nire bidaia amaitzera zioala agertu zena.

70. EGUNA IRUDITAN Errugbia

2011-01-09T22:20:00.002+01:00

Gaur, Ordizian jokatu den rugby partidan ateratako argazkietako batzuk.